Strumycznik zwyczajny

W dzisiejszym świecie Strumycznik zwyczajny to temat, który przyciąga uwagę ludzi w każdym wieku i o każdym pochodzeniu. Od momentu pojawienia się Strumycznik zwyczajny wzbudził duże zainteresowanie i debatę, stając się powracającym tematem rozmów w społeczeństwie. Niezależnie od tego, czy ze względu na wpływ na kulturę popularną, znaczenie w historii czy wpływ na dziedzinę nauki, Strumycznik zwyczajny zdołał przekroczyć bariery i wyróżnić się jako temat istotny dla różnych sektorów. W tym artykule dokładnie zbadamy zjawisko Strumycznik zwyczajny i przeanalizujemy jego dzisiejsze znaczenie i implikacje.

Strumycznik zwyczajny
Osmylus fulvicephalus
(Scopoli, 1763)
Ilustracja
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

stawonogi

Gromada

owady

Podgromada

owady uskrzydlone

Rząd

sieciarki

Rodzina

strumycznikowate

Rodzaj

Osmylus

Gatunek

strumycznik zwyczajny

Strumycznik zwyczajny (Osmylus fulvicephalus) – gatunek sieciarki z rodziny strumycznikowatych (Osmylidae). Występuje w strefie umiarkowanej i ciepłej Europy. Jest jedynym występującym w Europie przedstawicielem tej rodziny. W Polsce jest rozprzestrzeniony na obszarze całego kraju.

Dorosłe owady kształtem przypominają złotooki (Chrysopidae), lecz są zupełnie innego koloru. Ich skrzydła są przezroczyste z czarnymi plamkami, ciało czarne, głowa jasnobrązowa. Długość około 20 mm, a rozpiętość skrzydeł 50 mm.

Larwa

Imagines pojawiają się od maja do lipca. Są aktywne o zmroku i w nocy. Samice tego gatunku żyją do kilku miesięcy, natomiast samce zaledwie kilka tygodni.

Strumycznik zwyczajny preferuje gęsto porośnięte tereny zalesione przy brzegach strumieni, starorzeczy, mniejszych rzek oraz inne tego typu siedliska. Zarówno larwy, jak i owady dorosłe są drapieżne. Żywią się małymi bezkręgowcami, głównie ich larwami.

Zobacz też

Bibliografia

  • Tajemnice Polskiej Przyrody – wydawnictwo De Agostini.
  • Fauna Polski - charakterystyka i wykaz gatunków. Bogdanowicz W., Chudzicka E., Pilipiuk I. i Skibińska E. (red.). T. II. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2007, s. 287. ISBN 978-83-881470-7-4.