W tym artykule poruszymy temat Stara Huta (Jaworzno), aktualnego tematu, który wzbudził zainteresowanie różnych sektorów społeczeństwa. Stara Huta (Jaworzno) zyskał ostatnio na znaczeniu i wywołał debatę na temat jego implikacji i reperkusji. Poprzez wyczerpującą analizę będziemy starali się przedstawić pełny i obiektywny obraz Stara Huta (Jaworzno), aby zapewnić czytelnikom głębsze zrozumienie tego tematu. Ponadto zbadane zostaną różne perspektywy i podejścia, które pozwolą podejść do Stara Huta (Jaworzno) z różnych punktów widzenia, wzbogacając w ten sposób wiedzę i debatę na ten temat.
część miasta Jaworzna | |
![]() Ulica Olszewskiego na Starej Hucie wraz z rondem tuż po przebudowie w 2016 r. | |
Państwo | |
---|---|
Województwo | |
Miasto | |
SIMC |
0940720[1] |
Położenie na mapie Jaworzna ![]() | |
Położenie na mapie Polski ![]() | |
Położenie na mapie województwa śląskiego ![]() | |
![]() |
Stara Huta – część miasta / dzielnica miasta Jaworzno[2][3].
Położona jest w południowej części miasta między Śródmieściem a Jeleniem. Od wschodu graniczy z Borami i Byczyną.
Pierwotnie układ urbanistyczny opierał się na ciągu drogowym prowadzącym z centrum miasta do Zakładów Chemicznych Organika-Azot. Pierwsze drogi jakie powstały w dzielnicy to współcześnie ul. Olszewskiego i ul. Fabryczna.
Centralnym punktem dzielnicy jest Rondo im. XX Batalionu Szturmowego Armii Krajowej, od którego odchodzi promieniście sieć ulic. Układ dróg w dzielnicy jest oparty na trzech głównych ulicach:
Od wymienionych ciągów drogowych odchodzą m.in. podporządkowane ulice takie jak:
Granice dzielnicy wyznaczają następujące ulice:
Przed okresem osadnictwa tereny dzielnicy były oznaczone na mapach nazwą własną Bagno[8]. Nazwa dzielnicy pochodzi od powstałych w pierwszej połowie XIX wieku dwóch hut cynku zwanych Stara i Nowa Huta. Oprócz hut cynku wybudowano tutaj również hutę ałunu [9]. Osadnictwo na terenie ówczesnej Starej Huty rozpoczęło się na początku XIX wieku. Było ono związane z powstającymi koloniami robotniczymi tutejszych huty cynku, huty ałunu oraz Kopalni "Fryderyk August". Na potrzeby obsługi tych zakładów byli sprowadzani pracownicy z różnych miejscowości. W 1847 roku sprowadzono tutaj robotników z podkrakowskiej Wieliczki. Od tego czasu dzielnica ta była oznaczona na mapach jako Nowa Wieliczka (nazwa nie przetrwała do czasów dzisiejszych)[10].