Dziś Sergio D’Antoni jest tematem o wielkim znaczeniu we współczesnym społeczeństwie. Jej wpływ rozciąga się na różne obszary współczesnego życia, wywołując szeroką debatę i kontrowersje. Zarówno na poziomie osobistym, jak i zawodowym Sergio D’Antoni zdobył znaczącą pozycję, wzbudzając ogromne zainteresowanie i ciekawość ogółu społeczeństwa. Celem tego artykułu jest analiza i poznanie różnych perspektyw i opinii na temat Sergio D’Antoni, w celu przedstawienia szerszej i bardziej wszechstronnej wizji tego, tak aktualnego dzisiaj, tematu.
![]() | |
Data i miejsce urodzenia |
10 grudnia 1946 |
---|
Sergio D’Antoni (ur. 10 grudnia 1946 w miejscowości Caltanissetta) – włoski prawnik, działacz związkowy, parlamentarzysta, były wiceminister rozwoju gospodarczego.
Ukończył studia prawnicze, został następnie wykładowcą prawa pracy na Uniwersytecie w Palermo. Zaangażował się w działalność centrali związkowej – Włoskiej Konfederacji Pracowniczych Związków Zawodowych (CISL). Był jej sekretarzem na szczeblu prowincji i regionu. Od 1991 do 2000 kierował całą organizacją, zajmując stanowisko sekretarza generalnego. Pełnił również funkcje kierownicze w organach międzynarodowych central związkowych.
W 2001 został posłem do Sycylijskiego Zgromadzenia Regionalnego. Wcześniej w tym samym roku założył nowe ugrupowanie pod nazwą Europejska Demokracja[1], które poniosło porażkę w wyborach krajowych. W 2002 przyłączył się wraz z nim do nowo powołanej Unii Chrześcijańskich Demokratów i Centrum[2]. W 2004 odszedł do opozycyjnej wówczas partii Margherita. W tym samym roku z poparciem Drzewa Oliwnego w wyborach uzupełniających został wybrany do Izby Deputowanych XIV kadencji, mandat utrzymał również na XV kadencję w 2006. W rządzie Romano Prodiego od 2006 do 2008 sprawował urząd wiceministra rozwoju gospodarczego jako zastępca Piera Luigiego Bersaniego[3].
W 2007 został członkiem Partii Demokratycznej. W 2008 uzyskał reelekcję na XVI kadencję[4] (mandat wykonywał do 2013).