Dzisiaj wkroczymy w ekscytujący świat Radosław Pazura. Od swoich początków do obecnego znaczenia w społeczeństwie, Radosław Pazura odegrał zasadniczą rolę w różnych obszarach, przyciągając uwagę wielu osób w każdym wieku i o różnych zainteresowaniach. W tym artykule proponujemy zbadanie wielu aspektów, które sprawiają, że Radosław Pazura jest tematem ciągłego zainteresowania, analizując jego wpływ kulturowy, historyczny, społeczny, gospodarczy i naukowy. Bez wątpienia Radosław Pazura to temat, który budzi niekończące się emocje i opinie, a my jesteśmy podekscytowani możliwością zanurzenia się w jego fascynującym wszechświecie.
![]() Radosław Pazura (2021) | |
Data i miejsce urodzenia |
7 maja 1969 |
---|---|
Zawód |
aktor, lektor |
Współmałżonek | |
Lata aktywności |
od 1990 |
Radosław Marek Pazura (ur. 7 maja 1969 w Tomaszowie Mazowieckim) – polski aktor filmowy, telewizyjny, dubbingowy, teatralny oraz lektor.
Dzieciństwo spędził w Niewiadowie, gdzie uczęszczał do szkoły podstawowej. W tym okresie jego zainteresowania skierowane były w stronę sportu, zwłaszcza piłki nożnej. Był członkiem klubu sportowego KS Stal Niewiadów. W wieku młodzieńczym zdecydował się kontynuować naukę w II Liceum Ogólnokształcącym w Tomaszowie Mazowieckim, gdzie również trenował piłkę nożną w trzecioligowym zespole Lechia Tomaszów Mazowiecki.
Po raz pierwszy jego zainteresowania związane z aktorstwem ujawniły się w drugiej klasie liceum, kiedy po przerwie spowodowanej chorobą nie mógł uczestniczyć w treningach piłkarskich. Swoje pierwsze kroki na scenie stawiał w przedstawieniach amatorskiego kółka teatralnego przy liceum. Grał w spektaklach na podstawie dramatów patrona tego liceum, Stefana Żeromskiego, takich jak Uciekła mi przepióreczka czy Generał Sułkowski. Brał udział również w licznych konkursach recytatorskich, odnosząc sukcesy na szczeblu rejonowym i wojewódzkim. Po ukończeniu liceum dostał się do PWST w Warszawie[1].
Po roku nauki z przyczyn polityczno-ekonomicznych opuścił kraj[1]. Trafił do Austrii do obozu dla uchodźców koło Wiednia[1]. Dalsza emigracja stała się niemożliwa z powodu likwidacji obozów przesiedleńczych[1], więc podjął się dorywczych prac związanych z budownictwem. W tym czasie kontynuował naukę języka niemieckiego. Po rocznym pobycie w Austrii oraz w związku z przemianami panującymi w Polsce wrócił do kraju[1], po czym raz drugi z powodzeniem zdał do szkoły aktorskiej, tym razem do Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej w Łodzi[1].
Będąc na pierwszym roku studiów aktorskich w Łodzi, zagrał swoją pierwszą rolę – studenta o imieniu Rafał, w filmie Jacka Bromskiego, 1968. Szczęśliwego Nowego Roku. To zaowocowało otrzymaniem głównej roli w filmie Juliusza Machulskiego pt. Szwadron. Półroczny okres zdjęciowy spowodował, że aktor przeszedł na indywidualny tok nauczania, dzięki czemu już po trzecim roku ukończył studia. W tym czasie zdążył jeszcze zagrać w kilku produkcjach filmowych, takich jak m.in. Pożegnanie z Marią Filipa Zylberta, Oczy niebieskie Waldemara Szarka czy Nowe przygody Arsena Lupina Alaina Nahuma. Obronił także pracę magisterską, uzyskując tytuł magistra sztuki; pracę dyplomową zaliczył rolami Jeremina w filmie Szwadron Juliusza Machulskiego oraz Clifa w przedstawieniu Miłość i gniew w reżyserii Krzysztofa Kolbergera.
Przez cały okres swojej kariery tylko raz zagrał na deskach Teatru na Woli w sztuce pt. Cud na Greenpoincie w roli Punka. Zaistniał jednakże w ponad 20 filmach kinowych i telewizyjnych, w kilkunastu serialach i teatrach telewizji, grając główne oraz drugoplanowe role. Sporadycznie użyczał swojego głosu w dubbingu.
Od 3 września do 19 listopada 2016 brał udział w szóstej edycji programu Twoja twarz brzmi znajomo w telewizji Polsat[2]; za wygranie piątego odcinka, wcielając się w postać Chrisa Rea, otrzymał czek w wysokości 10 tys. zł, który przekazał Fundacji Kapucyńskiej[3]. W 2019 wraz z żoną był jedną z par jurorujących w programie TVP2 Czar par[4].
Wspiera akcje Europejskiej Fundacji Honorowego Dawcy Krwi – „Krewniacy”, promujące honorowe krwiodawstwo, poza tym jest medialną twarzą akcji oraz członkiem komisji rewizyjnej fundacji[5][6]. Ustanowił też charytatywną Fundację Kapucyńską im. bł. Aniceta Koplińskiego[7]. Wsparł wiele akcji zorganizowanych przez Instytut im. ks. Piotra Skargi, m.in. Nie wstydzę się Jezusa, 100 Różańców na 100-lecie Fatimy, Świadectwo Bożego Miłosierdzia i Polska zawsze wierna![8][9][10][11].
Wraz z żoną był ambasadorem zorganizowanych w Krakowie Światowych Dni Młodzieży 2016[12].
Jest synem Zdzisława Pazury (1937-2024) i jego żony Jadwigi Sowy (1937–2023). Ma starszego brata Cezarego (ur. 1962), który również jest aktorem.
Od 1993 jest związany z aktorką Dorotą Chotecką, którą poślubił w 2003. Mają córkę, Klarę Marię (ur. 2007).
24 stycznia 2003 został ranny w wypadku samochodowym koło Ostródy, gdzie prowadzona przez piosenkarza i aktora Waldemara Goszcza Lancia Lybra, jadąca z nadmierną prędkością, zderzyła się z Fordem Escortem. Goszcz zginął na miejscu a ranny został Pazura, muzyk i producent muzyczny Filip Siejka oraz kierujący Fordem – wszyscy trafili do szpitala. Po tym wydarzeniu nastąpiła ich przemiana duchowa i znów zaczęli wierzyć w Boga[13][14]. Poszkodowany w wypadku kierowca Forda, mieszkaniec Miłomłyna, przeszedł długą rehabilitację.
Spis sporządzono na podstawie materiału źródłowego[15].