W tym artykule zbadamy temat Prałatura terytorialna Jesús María del Nayar z różnych perspektyw, analizując jego wpływ na obecne społeczeństwo i konsekwencje, jakie ma dla przyszłości. Prałatura terytorialna Jesús María del Nayar to temat, który wywołał debaty i kontrowersje w różnych obszarach i ważne jest, aby pogłębić jego zrozumienie, aby uzyskać pełniejszą i wzbogacającą panoramę. W tym artykule przeanalizujemy różne badania, opinie ekspertów i konkretne przykłady, aby rzucić światło na Prałatura terytorialna Jesús María del Nayar i zaoferować kompleksowy obraz jego dzisiejszego znaczenia.
![]() | |
Państwo | |
---|---|
Siedziba | |
Data powołania |
13 stycznia 1962 |
Wyznanie | |
Kościół | |
Metropolia | |
Biskup diecezjalny | |
Dane statystyczne (2023) | |
Liczba wiernych • odsetek wiernych |
139 000 |
Liczba kapłanów • w tym diecezjalnych • w tym zakonnych |
27 |
Liczba osób zakonnych |
29 |
Liczba parafii |
16 |
Powierzchnia |
25 000 km² |
Położenie na mapie Meksyku ![]() | |
![]() | |
Strona internetowa |
Prałatura terytorialna Jesús María del Nayar (łac. Praelatura Territorialis Nayariana de Iesu et Maria) – jedna z jednostek administracyjnych Kościoła rzymskokatolickiego w Meksyku w metropolii Guadalajary w stanie Nayarit.
Prałatura obejmuje swym zasięgiem terytoria ludu Cora w górach Nayar. Tereny te chrystianizowali od XVI w. franciszkanie. Jest to jedna z najbiedniejszych i najsłabiej rozwiniętych części Meksyku.
Administracyjnie prałatura jest częścią metropolii w Guadalajarze. Powstała w 1962 z terytoriów wyłączonych z diezecji Colima i Zacatecas oraz archidiecezji Durango. Ustanowiona została bullą papieża Jana XXIII Venerabilis Frater[1]. Pierwszym biskupem prałatury był były gwardian klasztory franciszkańskiego w Zapopan w stanie Jalisco o. Manuel Romero Arvizu OFM. Otrzymał on sakrę biskupią z rąk delegata apostolskiego Luigiego Raimondi 15 sierpnia 1962. Pierwszy biskup objął urząd 2 września tego samego roku przybywając do Jesús María[2].
Pierwszym etapem działalności bpa Arvizu było odzyskanie siedzib kościelnych na terenie prałatury, które kiedyś należały do franciszkanów i jezuitów. Przy zakładaniu nowych placówek duszpasterskich kierowano się wówczas przedsoborowymi regułami w działalności misjonarskiej. Nowi misjonarze pracowali wśród etnicznych grup: Coras, Huiczoli, Metysów, Nahua i Tepehuanes. W odpowiedzi na encyklikę Populorum progressio papieża Pawła VI, wydaną w 1967, rozpoczęto na szerszą skalę tworzyć szkoły, warsztaty rzemieślnicze i spółdzielnie. Pod koniec lat 70. prałatura mogła poszczycić się pierwszymi kapłanami wywodzącymi się z jej terytorium. W 1990 biskupem koadiutorem wybrany został kolejny franciszkanin o. José Antonio Pérez Sánchez. Drugi biskup prałatury otrzymał sakrę biskupią w miejscowej katedrze w Jesús María 4 kwietnia 1990 z rąk delegata apostolskiego Girolamo Prigione. Rok później opracowano plan działalności misyjnej. Został on przyjęty 12 września 1991 w misji Nuestra Señora de los Remedios w Huajicori. José Antonio Pérez Sánchez przejął oficjalnie rządy w diecezji 27 czerwca 1992. Drugi plan działalności misyjnej wspólnota diecezjalna przyjęła 26 maja 1996 w misji San Rafael. Kolejny z okazji Wielkiego Jubileuszu w roku 2000[2].
Siedziba prałatury znajduje się w miejscowości Jesús María w gminie El Nayar.
L.p. | Lata rządów | Imię i nazwisko | Informacje dodatkowe |
---|---|---|---|
1. | 24 maja 1962 – 27 czerwca 1992 | bp Manuel Romero Arvizu | biskup tytularny Dusa, od 15 lutego 1978 prałat Jesús María del Nayar |
2. | 27 czerwca 1992 – 27 lutego 2010 | bp José Antonio Pérez Sánchez | prałat Jesús María del Nayar |
3. | 4 czerwca 2010 – 11 lutego 2022 | bp José de Jesús González Hernández | następnie biskup Chilpancingo-Chilapa |
4. | nominat | bp Andrés Sáinz Márquez | prałat Jesús María del Nayar |
Na terenie prałatury pod koniec 2023 mieszkało 155 tysięcy osób, w tym 139 tysięcy ochrzczonych, co stanowiło 89,7% ludności. Na prałaturę składało się 16 samodzielnych parafii.