Prałatura terytorialna Jesús María del Nayar

W tym artykule zbadamy temat Prałatura terytorialna Jesús María del Nayar z różnych perspektyw, analizując jego wpływ na obecne społeczeństwo i konsekwencje, jakie ma dla przyszłości. Prałatura terytorialna Jesús María del Nayar to temat, który wywołał debaty i kontrowersje w różnych obszarach i ważne jest, aby pogłębić jego zrozumienie, aby uzyskać pełniejszą i wzbogacającą panoramę. W tym artykule przeanalizujemy różne badania, opinie ekspertów i konkretne przykłady, aby rzucić światło na Prałatura terytorialna Jesús María del Nayar i zaoferować kompleksowy obraz jego dzisiejszego znaczenia.

Prałatura terytorialna Jesús María del Nayar
ilustracja
Państwo

 Meksyk

Siedziba

Jesús María

Data powołania

13 stycznia 1962

Wyznanie

katolickie

Kościół

rzymskokatolicki

Metropolia

Guadalajara

Biskup diecezjalny

Andrés Sáinz Márquez

Dane statystyczne (2023)
Liczba wiernych
• odsetek wiernych

139 000
89,7%

Liczba kapłanów
• w tym diecezjalnych
• w tym zakonnych

27
15
12

Liczba osób zakonnych

29

Liczba parafii

16

Powierzchnia

25 000 km²

Położenie na mapie Meksyku
Ziemia22°15′02″N 104°31′01″W/22,250556 -104,516944
Strona internetowa

Prałatura terytorialna Jesús María del Nayar (łac. Praelatura Territorialis Nayariana de Iesu et Maria) – jedna z jednostek administracyjnych Kościoła rzymskokatolickiego w Meksyku w metropolii Guadalajary w stanie Nayarit.

Historia

Prałatura obejmuje swym zasięgiem terytoria ludu Cora w górach Nayar. Tereny te chrystianizowali od XVI w. franciszkanie. Jest to jedna z najbiedniejszych i najsłabiej rozwiniętych części Meksyku.

Administracyjnie prałatura jest częścią metropolii w Guadalajarze. Powstała w 1962 z terytoriów wyłączonych z diezecji Colima i Zacatecas oraz archidiecezji Durango. Ustanowiona została bullą papieża Jana XXIII Venerabilis Frater[1]. Pierwszym biskupem prałatury był były gwardian klasztory franciszkańskiego w Zapopan w stanie Jalisco o. Manuel Romero Arvizu OFM. Otrzymał on sakrę biskupią z rąk delegata apostolskiego Luigiego Raimondi 15 sierpnia 1962. Pierwszy biskup objął urząd 2 września tego samego roku  przybywając do Jesús María[2].

Pierwszym etapem działalności bpa Arvizu było odzyskanie siedzib kościelnych na terenie prałatury, które kiedyś należały do franciszkanów i jezuitów. Przy zakładaniu nowych placówek duszpasterskich kierowano się wówczas przedsoborowymi regułami w działalności misjonarskiej. Nowi misjonarze pracowali wśród etnicznych grup: Coras, Huiczoli, Metysów, Nahua i Tepehuanes. W odpowiedzi na encyklikę Populorum progressio papieża Pawła VI, wydaną w 1967, rozpoczęto na szerszą skalę tworzyć szkoły, warsztaty rzemieślnicze i spółdzielnie. Pod koniec lat 70. prałatura mogła poszczycić się pierwszymi kapłanami wywodzącymi się z jej terytorium. W 1990 biskupem koadiutorem wybrany został kolejny franciszkanin o. José Antonio Pérez Sánchez. Drugi biskup prałatury otrzymał sakrę biskupią w miejscowej katedrze w Jesús María 4 kwietnia 1990 z rąk delegata apostolskiego Girolamo Prigione. Rok później opracowano plan działalności misyjnej. Został on przyjęty 12 września 1991 w misji Nuestra Señora de los Remedios w Huajicori. José Antonio Pérez Sánchez przejął oficjalnie rządy w diecezji 27 czerwca 1992. Drugi plan działalności misyjnej wspólnota diecezjalna przyjęła 26 maja 1996 w misji San Rafael. Kolejny z okazji Wielkiego Jubileuszu w roku 2000[2].

Zarządcy prałatury

Siedziba prałatury znajduje się w miejscowości Jesús María w gminie El Nayar.

L.p. Lata rządów Imię i nazwisko Informacje dodatkowe
1. 24 maja 196227 czerwca 1992 bp Manuel Romero Arvizu biskup tytularny Dusa, od 15 lutego 1978 prałat Jesús María del Nayar
2. 27 czerwca 199227 lutego 2010 bp José Antonio Pérez Sánchez prałat Jesús María del Nayar
3. 4 czerwca 201011 lutego 2022 bp José de Jesús González Hernández następnie biskup Chilpancingo-Chilapa
4. nominat bp Andrés Sáinz Márquez prałat Jesús María del Nayar

Statystyka

Na terenie prałatury pod koniec 2023 mieszkało 155 tysięcy osób, w tym 139 tysięcy ochrzczonych, co stanowiło 89,7% ludności. Na prałaturę składało się 16 samodzielnych parafii.

Przypisy

  1. Bulla Venerabilis Frater. www.vatican.va. . (łac.).
  2. a b Notas historicas. prelaturadelnayar.org, 2010-06-21. . (hiszp.).

Bibliografia

Linki zewnętrzne