W tym artykule szczegółowo zbadamy Polski Związek Krótkofalowców, temat/datę/osobę, która w ostatnim czasie przyciągnęła uwagę wielu osób. Polski Związek Krótkofalowców to koncepcja/jednostka/okres, która wywołała duże zainteresowanie i debatę w dzisiejszym społeczeństwie, ponieważ ma istotne znaczenie w różnych obszarach. W tym artykule przeanalizujemy różne aspekty i perspektywy dotyczące Polski Związek Krótkofalowców, aby zaoferować wszechstronną i kompletną wizję jego dzisiejszego znaczenia i wpływu. Od jego powstania po przyszłe implikacje, zagłębimy się w Polski Związek Krótkofalowców, aby w pełni zrozumieć jego znaczenie i wpływ na współczesny świat.
Polski Związek Krótkofalowców
Aktualnie obowiązujący logotyp Polskiego Związku Krótkofalowców
Polski Związek Krótkofalowców (PZK, ang.Polish Amateur Radio Union) – organizacja założona 22 lutego 1930 jako związek klubów, zrzeszająca przed II wojną światową kluby krótkofalarskie.
Krótkofalowiec polski Michał Wysokiński
Przed II wojną światową organizacja miała status prawny związku klubów i była wpisana do rejestru prowadzonego przez Prezydenta m. st. Warszawy. Po II wojnie światowej związek nie został reaktywowany formalnie, ale również nigdy nie został wykreślony z rejestru związków i stowarzyszeń. 31 marca 1947 roku Prezydent m. st. Warszawy zarejestrował stowarzyszenie o nazwie Polski Związek Krótkofalowców, którego założycielami byli oficerowie Ludowego Wojska Polskiego Departamentu Łączności Ministerstwa Obrony Narodowej oraz wysocy oficerowie Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego. Siedzibą organizacji był Departament II Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego przy ul. Koszykowej 6 w Warszawie. 22 sierpnia 1950 roku Prezydium Rady Narodowej organizację tę wykreśliło z rejestru na podstawie uchwały Walnego Zjazdu Członków PZK z 21 lipca 1950 roku, jej likwidatorem było Towarzystwo Przyjaciół Żołnierza.
Obecne PZK to organizacja stworzona 31 maja w roku 1958 na bazie zmian w Lidze Przyjaciół Żołnierza, jako stowarzyszenie osób fizycznych. Członek IARU jako organizacja narodowa, która wstąpiła w kwietniu 1933 roku wobec zapisów konstytucji IARU dopuszczającej jedynie jedną organizację narodową jako członka. Po wojnie uchwałą z 1 lutego 1948 roku Walnego Zjazdu Członków PZK podjęto decyzję o wystąpieniu PZK z IARU. Od tamtej pory nie podjęto uchwały o przystąpieniu ponownym PZK do IARU jako członka. PZK posiada około 4000 członków (na 15 000 wydanych pozwoleń radiowych amatorskich w Polsce).
PZK jest wydawcą kilku dyplomów specjalistycznych, organizuje krajowe i międzynarodowe zawody krótkofalarskie, prowadzi biuro (Centralne Biuro QSL PZK) wymiany kart QSL z całym światem tylko dla osób będących członkami organizacji.
Medal I Mistrzostw Polski w Szybkiej Telegrafii Sportowej
Kalendarium
1930 – pierwszym prezesem PZK został prof.Janusz Groszkowski po II wojnie światowej przewodniczący Frontu Jedności Narodu w latach 1971–1976 (jedyny niekomunistyczny działacz społeczny na tym stanowisku, w lutym 1976 r. zrezygnował z funkcji i złożył mandat poselski w proteście przeciw zmianom w Konstytucji ustanawiającym wiodącą rolę PZPR).
kwiecień 1933 – PZK przystąpił do IARU jako organizacja narodowa.
1933 – odbyły się pierwsze międzynarodowe zawody PZK (pierwowzór dzisiejszych SP-DX-Contest).
1939 – zaprzestanie działalności PZK.
13 października 1946 – pismo założycieli o zarejestrowanie Polskiego Związku Krótkofalowców (lista założycieli liczyła 24 osoby w tym oficerowie MBP i MON).
31 marca 1947 – Prezydent m. st. Warszawy zarejestrował stowarzyszenie o nazwie PZK, które zgłosił do rejestracji komitet założycielki złożony z oficerów MON i MBP siedziba organizacji mieściła się w Ministerstwie Bezpieczeństwa Publicznego Departament II.
1 lutego 1948 – Walny Zjazd Członków Polskiego Związku Krótkofalowców podjął uchwałę w sprawie wystąpienia z IARU.
21 lipca 1950 – Walny Zjazd Członków PZK podjął uchwałę o likwidacji organizacji.
22 sierpnia 1950 – decyzją Prezydium Rady Narodowej stowarzyszenie zostało wykreślone z rejestru stowarzyszeń na podstawie uchwały Walnego Zjazdu Członków PZK z 21 lipca 1950 roku w sprawie likwidacji PZK oraz wniosku likwidatora.
1950 – włączenie PZK w struktury Ligi Lądowej.
1957 – zjazd założycielski PZK i rejestracja stowarzyszenia osób fizycznych pod nazwą Polski Związek Krótkofalowców PZK jako struktury wyłączonej z Ligi Przyjaciół Żołnierza na mocy decyzji władz PRL. Związkiem kierował płk Anatol Jegliński SP5CM oficer początkowo Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego, a następnie Ministerstwa Spraw Wewnętrznych.
1957 – prezesem został Wacław Ponikowski SP5FD, przedwojenny radioamator ex-SP1FD.
1958 – na kolejnym zjeździe związku prezesem został ponownie płk Anatol Jegliński SP5CM.
1959 – PZK podpisał na polecenie władz partii i oficerów Służby Bezpieczeństwa kierujących PZK umowę o współpracy z ZHP.
1960 – Nadzwyczajny Walny Zjazd Delegatów Oddziałów PZK wybrał na prezesa inż. Konrada Kozłowskiego (SP5KK – znak wywoławczy nadany z urzędu), oficera kontrwywiadu WSW, wyznaczonego do zajęcia tego stanowiska przez departament bezpieczeństwa KC PZPR, Dyrektora Generalnego Ministerstwa Łączności.
1990 – na fali zmian przepisów o stowarzyszeniach związek stał się organizacją samofinansującą się i działającą na własny rachunek. Prezesem został Krzysztof Słomczyński SP5HS, wysokiej rangi urzędnik administracji państwowej.
2002 – dokonano wpisu PZK do Krajowego Rejestru Sądowego, jednocześnie sąd odmówił uznania PZK jako spadkobiercy przedwojennej organizacji pod nazwą Polski Związek Krótkofalowców.
Przy PZK działają kluby specjalistyczne skupiające zapaleńców zajmujących się różnymi dziedzinami radioamatorstwa. Część z nich wydaje własne biuletyny informacyjne, organizuje spotkania w celu wymiany doświadczeń oraz organizuje zawody o randze międzynarodowej. Członek PZK może działać w każdym z tych klubów. Niektóre z klubów mają w swoich szeregach radioamatorów niezrzeszonych w PZK.
PG APRS, Polska Grupa APRS – skupia specjalistów i miłośników systemu taktycznej komunikacji opartej na sieci przekaźników i bramek APRS
SPCC-PZK, Polski Klub Miłośników Zawodów Krótkofalarskich – klub wyczynowców startujących w licznych zawodach organizowanych w eterze. Zawody polegają na nawiązywaniu maksymalnie dużej ilości łączności z innymi uczestnikami. Zawody mogą mieć zasięg ogólnoświatowy, jak i krajowy
PK ARS, Polski Klub Amatorskiej Radiolokacji Sportowej – klub popularnych zawodów zwanych: „łowy na lisa”
SP QRP C, Polski Klub Małej Mocy – klub miłośników łączności nawiązywanych przy pomocy nadajników o małej mocy
SP IOTA C, Polski Klub Łowców Wysp – klub miłośników łączności nawiązywanych ze stacjami z wysp.
Stowarzyszenie kultury fizycznej Amatorskie Radiobiegi Niepełnosprawnych – zajmuje się rozpowszechnianiem wśród niepełnosprawnych amatorskiej radiolokacji sportowej, popularnie zwanej „łowami na lisa”.
SP EMCOM – Specjalistyczny klub PZK zajmujący się tematyką amatorskiej łączności kryzysowej
Odznaka Honorowa PZK
Szczególnie zasłużone osoby odznaczane są przez PZK Odznaką Honorową.
Akta Polskiego Związku Krótkofalowców w Archiwum m. st. Warszawy, teczka 61 stron akta rejestrowe PZK lata 1946–1950 (Zarząd Miejski m. st. Warszawy, Wydział Społeczno-Polityczny nr w rejestrze 176, sygnatura teczki w archiwum 72/3/4/242)
Akta rejestrowe Krajowy Rejestr Sądowy Warszawa lata 1989–2014
Dziennik Urzędowy MONITOR POLSKI, lata 1930–1939 oraz lata 1945–1989