Najwyższa Izba Kontroli

Najwyższa Izba Kontroli
Logo
logo Najwyższej Izby Kontroli
Ilustracja
Państwo

 Polska

Data utworzenia

8 lutego 1919

Prezes

Marian Banaś

Wiceprezesi

Michał Jędrzejczyk
Jacek Kozłowski
Piotr Miklis

Budżet

277,54 mln zł (2017)

Zatrudnienie

1585 (2017)

Adres
ul. Filtrowa 57, 02-056 Warszawa
Położenie na mapie WarszawyMapa konturowa Warszawy, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „Najwyższa Izba Kontroli”Najwyższa Izba KontroliNajwyższa Izba Kontroli
Położenie na mapie PolskiMapa konturowa Polski, blisko centrum na prawo znajduje się punkt z opisem „Najwyższa Izba Kontroli”Najwyższa Izba KontroliNajwyższa Izba Kontroli
Położenie na mapie województwa mazowieckiegoMapa konturowa województwa mazowieckiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Najwyższa Izba Kontroli”Najwyższa Izba KontroliNajwyższa Izba Kontroli
Ziemia52°13′06″N 20°59′57″E/52,218333 20,999167
Strona internetowa
Siedziba Najwyższej Izby Kontroli przy alei Jana Chrystiana Szucha 23 w Warszawie. Listopad 1939 Uroczyste posiedzenie Kolegium Najwyższej Izby Kontroli z okazji 95. rocznicy powołania NIK w Sali Kolumnowej w Sejmie (2014)

Najwyższa Izba Kontroli (NIK) – najwyższy organ kontroli Rzeczypospolitej Polskiej, podlegający Sejmowi, działający na zasadach kolegialności. Obecnie pod kierownictwem Mariana Banasia.

Działalnością Najwyższej Izby Kontroli kieruje Prezes NIK. Kadencja Prezesa NIK trwa 6 lat i może być powtórzona jednokrotnie. Prezesa Najwyższej Izby Kontroli powołuje Sejm za zgodą Senatu.

Zgodnie z Konstytucją Najwyższa Izba Kontroli (NIK) kontroluje działalność organów administracji rządowej, Narodowego Banku Polskiego, państwowych osób prawnych i innych państwowych jednostek organizacyjnych z punktu widzenia legalności, gospodarności, celowości i rzetelności. Najwyższa Izba Kontroli może kontrolować działalność organów samorządu terytorialnego, komunalnych osób prawnych i innych komunalnych jednostek organizacyjnych z punktu widzenia legalności, gospodarności i rzetelności. Izba może również kontrolować z punktu widzenia legalności i gospodarności działalność innych jednostek organizacyjnych i podmiotów gospodarczych w zakresie, w jakim wykorzystują one majątek lub środki państwowe lub komunalne oraz wywiązują się z zobowiązań finansowych na rzecz państwa.

Zgodnie z art. 204 Konstytucji Najwyższa Izba Kontroli przedkłada Sejmowi m.in. analizę wykonania budżetu państwa i założeń polityki pieniężnej, opinię w przedmiocie absolutorium dla Rady Ministrów, a także przedstawia coroczne sprawozdanie ze swojej działalności. Sprawozdanie jest publikowane w formie druku sejmowego. Funkcjonowanie Najwyższej Izby Kontroli reguluje ustawa z dnia 23 grudnia 1994 r. o Najwyższej Izbie Kontroli (Dz.U. z 2022 r. poz. 623).

Od 1985 siedzibą Najwyższej Izby Kontroli jest budynek przy ul. Filtrowej 57, który od 1938 zajmował Warszawski Urząd Wojewódzki.

Kolegium NIK

Zgodnie z Konstytucją RP Najwyższa Izba Kontroli działa na zasadach kolegialności.

Kolegium NIK obraduje na posiedzeniach zwoływanych przez Prezesa NIK z jego własnej inicjatywy lub na wniosek co najmniej 1/3 członków Kolegium.

Kolegium NIK jest jednym z najważniejszych elementów urzeczywistnienia konstytucyjnej i ustawowej zasady kolegialności. Zasada ta polega m.in. na udziale organu kolegialnego w podejmowaniu najważniejszych rozstrzygnięć.

Kolegium jest bowiem jednym z nielicznych w naszym systemie prawnym organów wewnętrznych, w których o najważniejszych sprawach dla danej instytucji współdecydują osoby niebędące jej pracownikami. Jest to jeden z istotnych elementów mających gwarantować obiektywizm w rozstrzyganiu spraw.

Skład Kolegium NIK

W skład Kolegium Najwyższej Izby Kontroli wchodzą: Prezes Najwyższej Izby Kontroli jako przewodniczący, wiceprezesi i dyrektor generalny Najwyższej Izby Kontroli oraz 14 członków Kolegium. Osoby wchodzące w skład Kolegium Najwyższej Izby Kontroli są w sprawowaniu swych funkcji niezawisłe i mogą w sprawie podejmowanych uchwał zgłaszać do protokołu zdanie odrębne. Kadencja członka Kolegium Najwyższej Izby Kontroli trwa 3 lata.

Zadania Kolegium NIK

Kolegium NIK posiada szerokie kompetencje uchwala m.in.: roczne plany pracy NIK, projekt jej statutu, jak również budżetu. Każdego roku Kolegium zatwierdza dokumenty, które NIK ma obowiązek przedłożyć i przedstawić Sejmowi z mocy prawa, tj. Analizę wykonania budżetu państwa i założeń polityki pieniężnej oraz Sprawozdanie z działalności NIK za poprzedni rok.

Ponadto Kolegium uchwala opinię w przedmiocie absolutorium dla Rady Ministrów, wnioski w sprawie rozpatrzenia przez Sejm określonych problemów związanych z działalnością organów publicznych. Uchwały Kolegium wymagają także wystąpienia zawierające zarzuty dotyczące działalności członków Rady Ministrów, osób kierujących urzędami centralnymi, Prezesa NBP oraz osób kierującymi instytucjami, o których mowa w art. 4 ust. 1 ustawy o NIK, tj.: Szefa Kancelarii Sejmu, Szefa Kancelarii Senatu, Szefa Kancelarii Prezydenta RP, Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego, Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego, Prezesa Trybunału Konstytucyjnego, Rzecznika Praw Obywatelskich, Rzecznika Praw Dziecka, Przewodniczącego Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji, Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych, Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu, Szefa Krajowego Biura Wyborczego oraz Głównego Inspektora Pracy. Kolegium NIK uchwala ponadto projekt statutu Izby, projekt budżetu Izby oraz roczny plan pracy NIK.

Kolegium NIK rozpatruje zastrzeżenia do wystąpień pokontrolnych zgłaszanych do Prezesa NIK. W 2022 r. Kolegium podjęto 65 uchwał, w tym 58 dotyczących rozpatrzenia 316 zastrzeżeń zgłoszonych do wystąpień pokontrolnych; w 2021 r. podjęło 80 uchwał, w tym 69 dotyczących rozpatrzenia 401 zastrzeżeń zgłoszonych do wystąpień pokontrolnych.

Ponadto Kolegium NIK opiniuje: wniesione przez Prezesa NIK programy kontroli i informacje o wynikach szczególnie ważnych kontroli; inne sprawy wniesione przez Prezesa Najwyższej Izby Kontroli albo przedstawione przez co najmniej 1/3 członków Kolegium.

Posiedzenia Kolegium NIK

Posiedzeniom Kolegium NIK przewodniczy Prezes NIK lub wyznaczony przez niego wiceprezes.

Kolegium NIK podejmuje uchwały większością głosów w obecności co najmniej połowy składu Kolegium w głosowaniu tajnym.

Prezes NIK może zapraszać na posiedzenia Kolegium NIK osoby niewchodzące w skład Kolegium. Kierownik jednostki kontrolowanej może na posiedzeniu Kolegium NIK składać oświadczenia i wyjaśnienia dotyczące złożonych zastrzeżeń.

Członkowie kolegium NIK

Kierownictwo NIK:

Przedstawiciele nauk prawnych i ekonomicznych:

Przedstawiciele kontrolnych jednostek organizacyjnych NIK lub radcy Prezesa NIK:

Historia

Pierwszą polską izbą obrachunkową była Główna Izba Obrachunkowa, utworzona w czasach Księstwa Warszawskiego (1807–1815), która działała w latach 1808–1815. W dobie Królestwa Polskiego (1815–1918) jej funkcję kontynuowała Najwyższa Izba Obrachunkowa, która działała w latach 1816–1866. W 1917 Tymczasowa Rada Stanu Królestwa Polskiego utworzyła Urząd Obrachunkowy, w miejsce którego w 1919 utworzono Najwyższą Izbę Kontroli Państwa.

Najwyższa Izba Kontroli została powołana 8 lutego 1919 na mocy dekretu wydanego przez Naczelnika Państwa Józefa Piłsudskiego z 7 lutego 1919 roku.

Reaktywowana w 1949 jako organ niezależny od rządu, w latach 1952–1957 w jej miejsce utworzono Ministerstwo Kontroli Państwowej, przywrócona po 1957.

1919–1935

Polska odzyskując niepodległość po I wojnie światowej rozpoczęła kształtowanie swojego terytorium oraz organów administracyjnych państwa. Na podstawie dekretu z 7 II 1919 powołano do życia Najwyższą Izbę Kontroli Państwa. NIKP zajmowała się:

NIKP miała do dyspozycji trzy rodzaje kontroli: Wstępną (związana była w szczególności z inwestycjami państwowymi), Następczą (zwana również represyjna), Formalną (przedstawiającą stan faktyczny). W skład NIKP wchodzili: prezes, wiceprezes, radcy. Aparat kontroli podlegał Naczelnikowi, ale miał pewien związek z Sejmem. Do pomocy NIKP powołano 3 Izby terenowe. Ich siedzibami były Warszawa, Kielce, Lwów, w późniejszym czasie powstały siedziby w Kowlu, Poznaniu i Krakowie.

W 1921 nastąpiły kolejne zmiany związane z kontrolą państwową. Powodem było uchwalenie nowej konstytucji tzw. Konstytucji Marcowej 17 III 1921. Ustawa z 3 czerwca 1921 o kontroli państwowej, powoływała do istnienia Najwyższą Izbę Kontroli, zastępując tym samym NIKP. Założono, że będzie ona działała kolegialnie, podlegając Prezydentowi RP, jednak pozostając niezależną od Rządu. NIK działała na podstawie 2 zasad:

W porównaniu do kontroli z 1919 ówczesna posiadała dwa rodzaje kontroli, były to kontrole faktyczna i następcza. Zrezygnowano ze wstępnej, ponieważ wiele osób miało wątpliwości, co do skuteczności działania wstępnego rodzaju kontroli. Skład kontroli państwowej ustalony był w ustawie, która wskazywała, że dzieliła się ona na: prezesa NIK wraz z dwoma wiceprezesami, NIK, Izby Okręgowe Kontroli.

„Prezes NIK był równorzędny ministrom, aczkolwiek nie wchodził w skład rządu, natomiast mógł zabierać głos na posiedzeniach Sejmu i Senatu, uczestnicząc osobiście lub delegując swych zastępców. Na żądanie Sejmu lub Senatu obowiązany był udzielać informacji lub wyjaśnień. Do uprawnień Prezesa NIK należało coroczne przesyłanie Ministrowi Skarbu preliminarza budżetowego Izby celem włączenia do budżetu państwa”.

NIK dzieliła się na: Kolegium NIK, 4 departamenty, Wydział Personalny.

Kolegium NIK zajmowało się:

Liczbę departamentów ustalał Prezes NIK. W departamentach powoływano kolegia. Orzeczenia kolegiów departamentów były natychmiastowo wykonywane. Od decyzji kolegiów można było się odwołać do Kolegium NIK. Każdy kontrolowany podmiot miał na to 14 dni.

Zadaniem Kolegialnych departamentów było wypowiedzenie się o rewizji faktycznej i następczej oraz odnośnie do zamknięcia poszczególnych rachunków.

Na Kolegium NIK składali się – prezes, 2 wiceprezesów, dyrektorzy departamentów oraz ich zastępcy. W skład Departamentów wchodzili: dyrektor, radcy, referenci, sekretarze, pomocnicy referentów, rachmistrzowie i kanceliści. Wydział Personalny składał się z – naczelnika, radców, referentów, archiwistów, rachmistrzów, kancelistów.

Izby Okręgowe Kontroli są organem równorzędnym do departamentów NIK. W Izbie tej działało kolegium, a jej skład złożony był z: prezesa, naczelników wydziału, wiceprezesa, sekretarzy, radców, referentów, archiwistów, rachmistrzów, kancelistów oraz pomocników referentów.

Konstytucja kwietniowa (1935)

„Na pozycję i rolę NIK pewien wpływ wywarła Konstytucja z 23 kwietnia 1935 (Konstytucja kwietniowa), która stanowiła, że kontrola państwowa jest jednym z organów – obok rządu, Sejmu, Senatu i sądów – pozostającym pod zwierzchnictwem Prezydenta Rzeczypospolitej (art. 3). W ten sposób Konstytucja podporządkowała NIK Prezydentowi RP, co znalazło odzwierciedlenie w prerogatywach Prezydenta do powoływania i odwoływania prezesa NIK. W myśl Konstytucji (art. 77) NIK działała na zasadzie kolegialności, niezawisłości i niezależności od rządu. Zasadnicze zadania pozostały niezmienne. NIK powoływana była do kontroli pod względem finansowym gospodarki państwa oraz związków publicznoprawnych, badania zamknięć rachunków państwowych oraz corocznego przedstawienia wniosków o absolutorium dla rządu”.

Na uchodźstwie

W wyniku wybuchu II wojny światowej NIK, tak jak reszta organów państwowych, została ewakuowana. Najpierw siedziba znajdowała się we Francji, potem przeniesiona została do Wielkiej Brytanii. Praca NIK opierała się na kontroli złota wywożonego z Polski w celu ukrycia go przed III Rzeszą.

PRL

Od 1944 funkcje kontroli państwowej sprawowało Prezydium Krajowej Rady Narodowej, za pośrednictwem Biura Kontroli. Następnie od wejścia w życie ustawy konstytucyjnej z 1947 r., Biuro Kontroli usytuowane zostało przy Radzie Państwa, która przejęła kompetencje Prezydium KRN.

Reaktywowanie NIK, zapowiadane w ustawie konstytucyjnej z 1947, nastąpiło na podstawie ustawy z 9 marca 1949 o kontroli państwowej. W świetle tej ustawy NIK stanowiła organ kontroli niezależny od rządu, bezpośrednio podporządkowany Radzie Państwa, powołany przede wszystkim do kontroli działalności naczelnych władz i urzędów w dziedzinie administracji publicznej i gospodarki narodowej. NIK obejmowała kontrolą również działania terenowych organów administracji i jednostek gospodarki, ale tylko w zakresie niezbędnym dla oceny prawidłowości działania naczelnych i centralnych organów administracji. NIK funkcjonowała na zasadzie kolegialności. Kolegium tworzyli Prezes NIK jako przewodniczący oraz wiceprezesi. W swej działalności kontrolnej NIK mogła się posługiwać kryterium legalności, rzetelności, gospodarności, celowości w działalności finansowej, gospodarczej i organizacyjno-administracyjnej oraz zgodności z ustalonymi wytycznymi polityki państwowej i planami gospodarczymi. Uchwałą Rady Ministrów z 5 sierpnia 1949 został zatwierdzony statut NIK, wydany przez Radę Państwa i podpisany przez prezydenta Bolesława Bieruta.

Ustawa z 22 listopada 1952 r. o kontroli państwowej zastąpiła NIK Ministerstwem Kontroli Państwowej. NIK przywróciła ustawa z 13 grudnia 1957 roku. Ustawa z 27 marca 1976 r. podporządkowała NIK Prezesowi Rady Ministrów co odwołała ustawa z 8 października 1980 roku.

Prezesi Najwyższej Izby Kontroli

II Rzeczpospolita

Władze RP na Uchodźstwie

Polska Ludowa

Dyrektor Biura Kontroli przy Prezydium Krajowej Rady Narodowej:

Dyrektor Biura Kontroli przy Radzie Państwa:

Prezesi Najwyższej Izby Kontroli:

Ministrowie Kontroli Państwowej:

Kierownicy Ministerstwa Kontroli Państwowej:

Prezesi Najwyższej Izby Kontroli:

Prezes Najwyższej Izby Kontroli – członek Rady Ministrów:

Prezesi Najwyższej Izby Kontroli:

III Rzeczpospolita

1 Tadeusz Hupałowski 29 grudnia 1989 15 lutego 1991
2 Walerian Pańko 23 Maja 1991 7 października 1991
3 Lech Kaczyński 14 lutego 1992 8 czerwca 1995
4 Janusz Wojciechowski 22 czerwca 1995 20 lipca 2001
5 Mirosław Sekuła 20 lipca 2001 20 lipca 2007
6 Jacek Jezierski 22 sierpnia 2007 22 sierpnia 2013
7 Krzysztof Kwiatkowski 27 sierpnia 2013 30 sierpnia 2019
8 Marian Banaś 30 sierpnia 2019 obecnie

Wiceprezesi Najwyższej Izby Kontroli

Władze RP na Uchodźstwie

Polska Ludowa

III Rzeczpospolita

Struktura organizacyjna

Strukturę organizacyjną NIK w 2013 tworzyły następujące departamenty, biura i delegatury:

Budżet, zatrudnienie i wynagrodzenia

Wydatki i dochody Najwyższej Izby Kontroli są realizowane części 07 budżetu państwa.

W 2017 wydatki NIK wyniosły 277,54 mln zł, a dochody 0,99 mln zł. Przeciętne zatrudnienie w przeliczeniu na pełne etaty wyniosło 1585 osób, a średnie miesięczne wynagrodzenie brutto 8474 zł.

W ustawie budżetowej na 2018 wydatki Najwyższej Izby Kontroli zaplanowano w wysokości 282,11 mln zł, a dochody 0,69 mln zł.

Odznaczenie i upamiętnienie

W 2009 wyemitowano dwie monety upamiętniające 90. rocznicę utworzenia Najwyższej Izby kontroli. Srebrną, kolekcjonerską o nominale 10 złotych, a drugą obiegową, ze stopu Nordic gold o nominale 2 złote. Na rewersie na obu monetach przedstawiono wizerunki obecnej siedziby NIK według projektu Urszuli Walerzak. Autorką projektu awersu monety kolekcjonerskiej jest Ewa Tyc-Karpińska. Srebrna moneta zawiera hologram.

W 2014 Najwyższa Izba Kontroli została odznaczona Medalem „Pro Memoria”.

Zobacz też

Uwagi

  1. Stosownie do art. 16 ust. 1 ustawy z 23 grudnia 1994 o Najwyższej Izbie Kontroli.
  2. Będących siedzibami samorządu wojewódzkiego.

Przypisy

  1. Kierownictwo NIK. .
  2. a b Sprawozdanie z wykonania budżetu państwa za okres od 1 stycznia do 31 grudnia 2017 r. (druk nr 2559). Tom I. sejm.gov.pl, 29 maja 2018. s. 1/2, 2/9. .
  3. a b Sprawozdanie z działalności Najwyższej Izby Kontroli w 2017 roku (druk nr 2726). Najwyższa Izba Kontroli . sejm.gov.pl, 2018. s. 18, 27. .
  4. Biuletyn Informacji Publicznej Najwyższej Izby Kontroli. . .
  5. art. 202 ust. 3 Konstytucji RP, Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej , www.sejm.gov.pl   (pol.).
  6. a b B. Skwarka, Rola i zadania Kolegium NIK, w: Najwyższa Izba Kontroli i prawne aspekty funkcjonowania kontroli państwowej, E. Jarzęcka-Siwik, M. Berek, B. Skwarka, Z. Wrona, Wyd. NIK, Warszawa 2018, , 2018  .
  7. Kolegium regionalnej izby obrachunkowej - art. 15 ustawy z 7 października 1992 r. o regionalnych izbach obrachunkowych , OpenLEX, 1992   (pol.).
  8. a b art. 22 ustawy o NIK , Najwyższa Izba Kontroli   (pol.).
  9. Kolegium NIK , Najwyższa Izba Kontroli   (pol.).
  10. Sprawozdanie z działalności NIK w 2022 roku, NIK, Warszawa 2023, s. 20 Sprawozdania z działalności NIK - Najwyższa Izba Kontroli , 2022   (pol.).
  11. Sprawozdanie z działalności NIK w 2021 roku, NIK, Warszawa 2022, s. 14 Sprawozdania z działalności NIK - Najwyższa Izba Kontroli , 2021   (pol.).
  12. Kolegium NIK , nik.gov.pl .
  13. Dekret o najwyższej Izbie Kontroli Państwa (Dz.U. z 1919 r. nr 14, poz. 183).
  14. Dz.U. z 1921 r. nr 51, poz. 314
  15. BogdanB. Skwarka BogdanB., Status prawny oraz prawa i obowiązki Prezesa NIK, ElżbietaE. Jarzęcka-Siwik, Bogdan Skwarka, Zbigniew WronaB.S., Z.W. Maciej Berek, Najwyższa Izba Kontroli i prawne aspekty funkcjonowania kontroli państwowej, Warszawa: Najwyższa Izba Kontroli, 2018, s. 38, ISBN 978-83-945985-0-1 .
  16. Dz.U. z 1949 r. nr 13, poz. 74
  17. M.P. z 1949 r. nr 84, poz. 1030.
  18. Dz.U. z 1952 r. nr 47, poz. 316
  19. Dz.U. z 1957 r. nr 61, poz. 330
  20. Dz.U. z 1976 r. nr 12, poz. 66
  21. Dz.U. z 1980 r. nr 22, poz. 82
  22. Mianowanie Prezesa Najwyższej Izby Kontroli 10 lipca 1974 (Dz. U. z 12 lipca 1974 nr 2 poz. 3 s. 16)
  23. Zwolnienie Prezesa Najwyższej Izby Kontroli 25 maja 1978 (Dz. U. z 30 maja 1978 nr 2 poz. 6 s. 9)
  24. Mianowanie Prezesa Najwyższej Izby Kontroli 26 maja 1978 (Dz. U. z 30 maja 1978 nr 2 poz. 7 s. 10)
  25. Zwolnienie Prezesa Najwyższej Izby Kontroli 13 maja 1980 (Dz. U. z 27 maja 1980 nr 4 poz. 1 s. 11)
  26. Mianowanie Prezesa Najwyższej Izby Kontroli 14 V 1980 (Dz. U. z 27 maja 1980 nr 4 poz. 2 s. 11)
  27. Zwolnienie Prezesa Najwyższej Izby Kontroli 1 września 1989 (Dz. U. z 15 grudnia 1989 nr 6 poz. 30 s. 83)
  28. Powierzenie sprawowania obowiązków Prezesa Najwyższej Izby Kontroli 1 września 1989 (Dz. U. z 15 grudnia 1989 nr 6 poz. 31 s. 84)
  29. Mianowanie Prezesa Najwyższej Izby Kontroli 1 listopada 1989 (Dz. U. z 15 grudnia 1989 nr 6 poz. 39 s. 95)
  30. Mianowanie Wiceprezesa Najwyższej Izby Kontroli 28 marca 1979 (Dz. U. z 26 lutego 1980 nr 2 poz. 2 s. 82)
  31. Prezes NIK złożył wniosek o powołanie nowego wiceprezesa. nik.gov.pl, 2016-06-14. .
  32. Marszałek Senatu odwołał Ewę Polkowską ze stanowiska Szefa Kancelarii. senat.gov.pl. .
  33. Marszałek Sejmu dokonała zmian w kierownictwie Najwyższej Izby Kontroli. sejm.gov.pl. .
  34. Zmiany w Kierownictwie NIK. nik.gov.pl. .
  35. Sejmowa komisja do Spraw Kontroli Państwowej za odwołaniem Małgorzaty Motylow z funkcji wiceprezesa NIK , www.portalsamorzadowy.pl, 7 grudnia 2023   (pol.).
  36. a b Kierownictwo Najwyższej Izby Kontroli, Najwyższa Izba Kontroli   (pol.).
  37. Marszałek Sejmu powołała wiceprezesów Najwyższej Izby Kontroli. sejm.gov.pl, 27 listopada 2019. .
  38. New ECA Member Marek Opioła (Poland) takes office. eca.europa.eu, 1 lutego 2021. . (ang.).
  39. Opinia nr 2 Komisji do Spraw Kontroli Państwowej dla Marszałka Sejmu RP w sprawie wniosków Prezesa Najwyższej Izby Kontroli o odwołanie i powołanie Wiceprezesów Najwyższej Izby Kontroli uchwalona na posiedzeniu w dniu 20 grudnia 2023 r.. sejm.gov.pl. . (pol.).
  40. Departamenty i Biura NIK – Najwyższa Izba Kontroli. www.nik.gov.pl. .
  41. Obwieszczenie Ministra Finansów z dnia 30 czerwca 2016 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie klasyfikacji części budżetowych oraz określenia ich dysponentów (Dz.U. z 2016 r. poz. 1026).
  42. Ustawa budżetowa na rok 2018 z dnia 11 stycznia 2018 r. (Dz.U. z 2018 r. poz. 291).
  43. NBP: 90. rocznica utworzenia Najwyższej Izby Kontroli – nowe monety NBP. Narodowy Bank Polski – Internetowy Serwis Informacyjny, 2009-02-05. .
  44. NIK odznaczona Medalem „Pro Memoria”. nik.gov.pl, 2014-03-28. .

Bibliografia

Linki zewnętrzne

Kontrola autorytatywna (organizacja):Encyklopedia internetowa: