Temat Massimo Camisasca był omawiany i analizowany wiele razy w historii. Od czasów starożytnych do czasów współczesnych Massimo Camisasca był przedmiotem debaty, badań i refleksji. Jego wpływ rozciąga się na różne dziedziny życia, od polityki po kulturę, gospodarkę i społeczeństwo w ogóle. Z biegiem czasu Massimo Camisasca nabrało różnorodnych znaczeń i było różnie interpretowane, co przyczyniło się do jego znaczenia i znaczenia w dzisiejszym świecie. W tym artykule zbadamy różne aspekty związane z Massimo Camisasca i spróbujemy rzucić światło na jego wpływ i implikacje w naszej codziennej rzeczywistości.
![]() | |||
| |||
Kraj działania | |||
---|---|---|---|
Data i miejsce urodzenia | |||
Biskup Reggio Emilii | |||
Okres sprawowania |
2012–2022 | ||
Wyznanie | |||
Kościół | |||
Inkardynacja | |||
Prezbiterat |
4 listopada 1975 | ||
Nominacja biskupia |
29 września 2012 | ||
Sakra biskupia |
7 grudnia 2012 |
Data konsekracji |
7 grudnia 2012 | ||||
---|---|---|---|---|---|
Miejscowość | |||||
Miejsce | |||||
Konsekrator | |||||
Współkonsekratorzy | |||||
|
Massimo Camisasca FSCB (ur. 3 listopada 1946 w Mediolanie) – włoski duchowny katolicki, biskup Reggio Emilia-Guastalla w latach 2012–2022.
Święcenia kapłańskie otrzymał 4 listopada 1975. Przez kilka lat pracował w Bergamo. Związał się z ruchem Comunione e Liberazione i w latach 1978-1985 odpowiadał w Rzymie za sprawy zewnętrzne w tymze ruchu. W 1985 założył Bractwo Kapłańskie Misjonarzy Świętego Karola Boromeusza, którego był pierwszym przełożonym generalnym[1].
29 września 2012 papież Benedykt XVI mianował go ordynariuszem diecezji Reggio Emilia-Guastalla[1]. Sakry biskupiej udzielił mu 7 grudnia 2012 arcybiskup metropolita Bolonii - kardynał Carlo Caffarra. Ingres odbył się 16 grudnia 2012. 10 stycznia 2022 papież przyjął jego rezygnację z pełnionego urzędu, złożoną ze względu na wiek[2].