W tym artykule będziemy odkrywać fascynujący świat Marty Marion, temat, który przykuł uwagę osób w każdym wieku i o każdym zainteresowaniu. Od jego wpływu na społeczeństwo po znaczenie w historii, Marty Marion pozostawił niezatarty ślad w kulturze popularnej. W następnych kilku wierszach szczegółowo przeanalizujemy wszystkie aspekty Marty Marion, od jego początków po dzisiejszą ewolucję. Niezależnie od tego, czy pasjonujesz się tematem, czy po prostu chcesz dowiedzieć się więcej na ten temat, ten artykuł zapewni Ci pełny i wzbogacający wgląd w Marty Marion.
![]() | |||||||||
łącznik | |||||||||
Pełne imię i nazwisko |
Martin Whiteford Marion | ||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Pseudonim |
Slats, The Octopus | ||||||||
Data i miejsce urodzenia |
1 grudnia 1916 | ||||||||
Data i miejsce śmierci |
15 marca 2011 | ||||||||
Odbijał |
prawą | ||||||||
Rzucał |
prawą | ||||||||
Debiut |
16 kwietnia 1940 | ||||||||
Ostatni występ |
6 lipca 1953 | ||||||||
Statystyki | |||||||||
Średnia uderzeń |
0,263 | ||||||||
Uderzenia |
1448 | ||||||||
RBI |
624 | ||||||||
Kariera klubowa | |||||||||
| |||||||||
Kariera menedżerska | |||||||||
|
Martin Whiteford Marion (ur. 1 grudnia 1916, zm. 15 marca 2011) – amerykański baseballista, który występował na pozycji łącznika przez 13 sezonów w Major League Baseball.
W 1936 podpisał kontrakt jako wolny agent z St. Louis Cardinals i początkowo przez 4 lata występował w klubach farmerskich tego zespołu, między innymi w Rochester Red Wings[1][2]. W MLB zadebiutował 16 kwietnia 1940 w meczu przeciwko Pittsburgh Pirates[3][4]. Będąc zawodnikiem Cardinals czterokrotnie wystąpił w World Series (w 1941 zwycięstwo 4–1 nad New York Yankees, w 1943 porażka z New York Yankees 1–4, w 1944 zwycięstwo nad St. Louis Browns 4–2, w 1946 zwycięstwo nad Boston Red Sox 4–3)[5][6][7][8]. W 1943 po raz pierwszy wystąpił w Meczu Gwiazd, a rok później został wybrany MVP National League[3]. W sezonie 1951 był grającym menadżerem St. Louis Cardinals[9]
W listopadzie 1951 roku został zawodnikiem lokalnego rywala Cardinals, występującego w American League St. Louis Browns[3]. Przez półtora sezonu był grającym menadżerem tego zespołu[9][10]. W czerwcu 1954 został menadżerem Chicago White Sox i już po pierwszym meczu został zawieszony za odepchnięcie sędziego głównego Billa McGowana[10]. W październiku 1956 zrezygnował z tej funkcji[10].
Zmarł 15 marca 2011 w wieku 94 lat[9].
Nagroda/wyróżnienie | Lata | Źródło |
MVP National League | 1966 | [3] |
MVP National League | 1944 | [3] |
9× All-Star | 1943, 1944, 1945, 1946, 1947, 1947, 1948, 1949, 1950 | [3][11] |
3× zwycięzca w World Series | 1942, 1944, 1946 | [5][7][8] |