W dzisiejszym świecie Kosmos 131 jest tematem o wielkim znaczeniu i dyskusji we wszystkich obszarach. Znaczenie Kosmos 131 zyskuje coraz większe znaczenie w społeczeństwie, ponieważ jego wpływ stał się widoczny w różnych kontekstach. Od polityki po naukę, Kosmos 131 był przedmiotem analiz i dyskusji, generując różne stanowiska i opinie w tej sprawie. W tym artykule zagłębimy się w temat Kosmos 131, badając jego implikacje, ewolucję w czasie i jego dzisiejsze znaczenie.
![]() | |
Inne nazwy |
Zenit-4, Cosmos 131 |
---|---|
Indeks COSPAR |
1966-105A |
Indeks NORAD |
S02568 |
Państwo | |
Zaangażowani |
Ministerstwo Obrony ZSRR |
Rakieta nośna | |
Miejsce startu | |
Orbita (docelowa, początkowa) | |
Perygeum |
206 km |
Apogeum |
326 km |
Okres obiegu |
89,9 min |
Nachylenie |
72,9° |
Czas trwania | |
Początek misji |
12 listopada 1966 09:50 UTC |
Powrót do atmosfery |
20 listopada 1966 |
Wymiary | |
Masa całkowita |
4730 kg |
Kosmos 131 (ros. Космос 131) – radziecki satelita rozpoznania optycznego z okresu zimnej wojny. Dwudziesty trzeci statek typu Zenit-4, należący do programu Zenit, który znalazł się na orbicie. Misja satelity rozpoczęła się w 12 listopada 1966 roku. Konstrukcja satelity została oparta na załogowych kapsułach Wostok.
Optyczne satelity wywiadowcze serii Zenit 4 zostały zbudowane w oparciu o doświadczenia wyniesione z budowy serii satelitów Zenit 2, które z kolei bazowały na załogowym statku Wostok. Satelity serii Zenit 4 w porównaniu do statków wcześniejszej generacji, zostały wyposażone w kamerę o wyższej rozdzielczości, Ftor 4, która charakteryzowała się ogniskową 3 m[1] . Po ośmiodniowym pobycie na orbicie od statku oddzielała się kapsuła z filmem fotograficznym, która następnie lądowała w wyznaczonym miejscu na spadochronie[1] .
Misja satelity rozpoczęła się 12 listopada 1966 roku, kiedy rakieta Woschod 11A57 wyniosła z kosmodromu Bajkonur satelitę Kosmos 131 na niską orbitę okołoziemską. Po znalezieniu się na orbicie satelita otrzymał oznaczenie COSPAR 1966-105A[2][3] . Była to dwudziesta trzecia zakończona sukcesem misja satelity z serii Zenit 4[4] .
Po zakończeniu misji część satelity nie lądująca na spadochronie, spłonęła w górnych warstwach atmosfery 20 listopada 1966 roku[2] .