W tym artykule porozmawiamy o Konwencje haskie z 1899 i 1907 roku, temacie, który w ostatnim czasie wzbudził duże zainteresowanie. Konwencje haskie z 1899 i 1907 roku to temat, który ma wpływ na ludzi w każdym wieku i o każdym pochodzeniu, wywołując szeroką debatę w społeczeństwie. W tym artykule przeanalizujemy różne aspekty związane z Konwencje haskie z 1899 i 1907 roku, od jego początków i ewolucji po możliwe implikacje w przyszłości. Ponadto zbadamy różne perspektywy i opinie na ten temat, aby przedstawić kompleksową wizję tego tematu. Nie przegap tej okazji, aby zagłębić się w Konwencje haskie z 1899 i 1907 roku i odkryć wszystko, co się za nim kryje!
Ten artykuł dotyczy umów prawa konfliktów zbrojnych. Zobacz też: inne konwencje haskie.
Rozszerzała zakres konwencji haskich z 1899 roku i ustanawiała nowe przepisy; podczas konferencji przyjęto 13 konwencji (z czego ratyfikowano 12), dotyczących m.in.:
pokojowego załatwiania sporów międzynarodowych (konwencja haska I) – zmiana I konwencji z 1899 r.[2][3];
ograniczenia użycia siły w celu ściągnięcia długów zawarowanych umową (konwencja haska II) zwana od nazwisk inicjatorów konwencją Drago–Portera[4];
sposobu traktowania statków handlowych należących do nieprzyjaciela na początku wojny (konwencja haska VI)[9];
przemiany statków handlowych na okręty wojenne (konwencja haska VII)[10]'
zakładania min podwodnych, wybuchających automatycznie za dotknięciem oraz używania torped, które nie stają się nieszkodliwe, gdy chybią celu (konwencja haska VIII)[11]'
bombardowania przez morskie siły zbrojne w czasie wojny (IX konwencja haska)[12]'
zastosowania do wojny morskiej zasad konwencji genewskiej z 1906 r. (X konwencja haska)[13] zmiana III konwencji z 1899 r.;
ograniczeń w wykonywaniu prawa zaboru w wojnie morskiej (XI konwencja haska)[14];
utworzenia Międzynarodowego Trybunału Łupów (XII konwencja haska) jako instancji odwoławczej od orzekających konfiskaty wyroków sądów kaperskich, ustanawianych przez państwa uczestniczące w wojnie morskiej[15] – nie została ratyfikowana, zasady dopracowała Deklaracja londyńska;
praw i obowiązków mocarstw neutralnych w razie wojny morskiej (XIII konwencja haska)[16].
Reguły haskie z 19 lutego 1923 roku
Na konferencji tej ustalono reguły wojny powietrznej, wobec braku ratyfikacji zostały normami wewnętrznymi państw uczestniczących[17].
↑Art. 1 Układające się Mocarstwa postanawiają nie uciekać się do użycia siły zbrojnej celem ściągnięcia zawarowanych umową długów, których zwrotu, jako należnego jego obywatelom, od Rządu jednego kraju domaga się Rząd drugiego. Wszelako postanowienie to nie będzie mogło się stosować, jeżeli Państwo dłużnicze odrzuca albo pozostawia bez odpowiedzi propozycję rozjemstwa (arbitraż) albo przyjąwszy ją, czyni niemożliwym sporządzenie zapisu na sąd rozjemczy, albo potem zaniecha zastosowań się do wydanego wyroku. Art. 2 rozjemstwo wspomniane w artykule 1 poddawał procedurze określonej w dziale IV rozdziale II o stałym sądzie rozjemczym (art. 41 – 50) konwencji I o pokojowym rozstrzyganiu sporów (Użycie siły w stosunkach międzynarodowych; limitacja jej stosowania; Dopuszczalność użycia siły zbrojnej w prawie międzynarodowym publicznym).
↑Artykuł 7 projektu Jeżeli istnieje możliwość rozstrzygnięcia kwestii prawnej na podstawie konwencji między stroną wojującą dokonującą zajęcia a mocarstwem będącym stroną sporu lub osobą będącą jej obywatelem, Trybunał kierował się będzie ustaleniami niniejszej konwencji. W przypadku braku takich postanowień, Trybunał stosuje reguły prawa międzynarodowego. Jeżeli reguły powszechnie uznane nie istnieją, Trybunał rozstrzyga na podstawie ogólnych zasad prawa i zasad słuszności. (za: Źródła prawa międzynarodowego). Tekst ang. Convention (XII) relative to the Creation of an International Prize Court. The Hague, 18 October 1907.
↑The Hague Rules of Air Warfare, Reguły wojny powietrznej, Haga, 19 lutego 1923. Pomimo braku formalnego obowiązywania regulacji z 1923 roku, główne państwa uczestniczące w pracach komisji implementowały instrukcję komisji jurystów do swoich regulaminów wojskowych i rozkazów kierowanych do sił powietrznych. Jednym z przykładów takiego transponowania regulacji haskiej do wewnętrznego porządku prawnego jest (...) instrukcja do polskiego lotnictwa z dnia 29 VIII 1939 stanowiąca odbicie reguł haskich, wprowadzająca dodatkowe wymagania względem operacji powietrznych (Wieluń – 1 IX 1939. Bombardowanie miasta a międzynarodowe prawo konfliktów zbrojnych).