W tym artykule omówimy Jeremiasz z Wołoszczyzny, temat, który przykuł uwagę zarówno ekspertów, jak i entuzjastów. Jeremiasz z Wołoszczyzny to koncepcja, która była przedmiotem debat i analiz w różnych dziedzinach, od nauki po kulturę popularną. Na przestrzeni dziejów Jeremiasz z Wołoszczyzny odgrywał kluczową rolę w życiu ludzi, wpływając na sposób, w jaki myślimy, działamy i odnosimy się do otaczającego nas świata. Dzięki podejściu multidyscyplinarnemu zbadamy różne perspektywy Jeremiasz z Wołoszczyzny, podkreślając jego najbardziej istotne i kontrowersyjne aspekty. Dodatkowo zbadamy, jak Jeremiasz z Wołoszczyzny ewoluował na przestrzeni czasu i jakie jest jego znaczenie dzisiaj. Przygotuj się na wejście do fascynującego świata Jeremiasz z Wołoszczyzny!
![]() | |
Data i miejsce urodzenia |
29 czerwca 1556 |
---|---|
Data i miejsce śmierci | |
Czczony przez | |
Beatyfikacja |
30 października 1983 |
Wspomnienie |
5 marca, 5 kwietnia lub 7 maja |
Jeremiasz z Wołoszczyzny, również Jeremiasz z Wołoszy[1], właściwie Jon Kostist (ur. 29 czerwca 1556 w mołdawskiej wsi Tzazo, zm. 5 marca 1625 w Neapolu[2]) – kapucyn (OFMCap.), błogosławiony Kościoła katolickiego.
Pochodził z Wołoszczyzny. W dzieciństwie dzięki matce poznał włoskich franciszkanów i zapragnął udać się do Włoch, które uznał za miejsce przebywania najlepszych z chrześcijan[2]. Po pobycie w Alba Iulia wraz z Lo Jacome udał się do Bari, a w 1578 roku przebywając w Neapolu wstąpił do klasztoru kapucynów i przyjął imię proroka Jeremiasza. Do 1618 roku jako brat laik pracował przy najprostszych czynnościach.
Pokora, uczynność, dobroć, pogoda ducha i przypisywany mu dar czynienia cudów sprawiły, że zmarł w opinii świętości otoczony kultem, zatwierdzonym przez beatyfikację dokonaną 30 października 1983 roku przez papieża Jana Pawła II[3].
Jego wspomnienie w Kościele katolickim obchodzone jest w dzienną rocznicę śmierci. Zakon franciszkanów i kapucynów wspomina bł. Jeremiasza 7 maja[1][4]. Można również spotkać dzień 5 kwietnia[5].
Relikwie Jeremiasza z Wołoszczyzny znajdują się w Neapolu, w kościele Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny.
Jego biografię spisał w 1670 roku ojciec Francesco Severini[6].