W dzisiejszym artykule zajmiemy się tematem Jan Zdzisław Targosiński, pytaniem, które od dawna budzi zainteresowanie i debatę. Jan Zdzisław Targosiński to istotny i kontrowersyjny temat, który przykuł uwagę naukowców, ekspertów i ogółu społeczeństwa. Przez lata Jan Zdzisław Targosiński był przedmiotem wielu badań, badań i refleksji, które rzuciły światło na różne aspekty związane z tym tematem. W tym artykule przeanalizujemy różne perspektywy i podejścia przyjęte w odniesieniu do Jan Zdzisław Targosiński, w celu pogłębienia jego zrozumienia i zakresu.
![]() | |
Data i miejsce urodzenia |
28 marca 1915 |
---|---|
Data i miejsce śmierci |
25 marca 2018 |
Przebieg służby | |
Lata służby |
1939–1945 |
Siły zbrojne | |
Jednostki | |
Główne wojny i bitwy | |
Późniejsza praca |
inspektor w Zjednoczonych Zespołach Gospodarczych Veritas-Inco[1] |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |
Jan Zdzisław Targosiński ps. „Hektor”, „Jan Zarzycki” (ur. 28 marca 1915 w Kraśniku, zm. 25 marca 2018 w Warszawie[1][2]) – polski żołnierz, działacz kombatancki i pingpongista. Jeden z dowódców Armii Krajowej na Lubelszczyźnie. Pułkownik Wojska Polskiego w stanie spoczynku. Oficer Orderu Odrodzenia Polski[3].
W czasie II wojny światowej był dowódcą oddziału partyzanckiego – 3 kompanii I batalionu 15 pułku piechoty „Wilków” AK. Zasłynął w akcjach przeciw oddziałom niemieckim. Jedną z ważniejszych była akcja na lotników niemieckich stacjonujących w pałacu w Ułężu[1].
W czasach PRL więziony za działalność antykomunistyczną – 4 lata spędził w więzieniu na warszawskim Mokotowie[4].
Jest najstarszym polskim pingpongistą, w wieku 101 lat wciąż uprawiał ten sport[5].