W tym artykule szczegółowo zbadamy Jan Gella, analizując jego pochodzenie, wpływ i dzisiejsze znaczenie. Jan Gella to temat, który wzbudził zainteresowanie wielu ludzi na całym świecie, ponieważ obejmuje ważne aspekty naszego społeczeństwa, kultury i historii. W tym tekście przeanalizujemy różne perspektywy i opinie na temat Jan Gella, aby zaoferować wszechstronną i kompletną wizję tego tematu. Mamy nadzieję, że pod koniec czytania czytelnicy będą mieli głębsze i bardziej znaczące zrozumienie Jan Gella, co pozwoli im na refleksję i sformułowanie własnych wniosków na ten temat.
Data i miejsce urodzenia |
22 kwietnia 1892 |
---|---|
Data i miejsce śmierci |
21 sierpnia 1923 |
Miejsce spoczynku | |
Narodowość |
polska |
Małżeństwo |
Kazimiera |
Dzieci |
Jan Gella (ur. 22 kwietnia 1892 we Lwowie, zm. 21 sierpnia 1923 w Brzuchowicach) – polski poeta, pisarz, tłumacz związany ze Lwowem.
Urodził się 22 kwietnia 1892 we Lwowie[1]. Był poetą, pisarzem, nowelistą, felietonistą i tłumaczem związanym z tym miastem[2][3]. Podczas I wojny światowej w 1915 podjął współpracę z czasopismem „Gazeta Poranna i Wieczorna” (późniejsza „Gazeta Poranna”[2]) Po zakończeniu toczonej od listopada 1918 bitwy o Lwów podczas wojny polsko-ukraińskiej, stworzył publikację pt. Ruski miesiąc 1/XI – 22/XI 1918. Ilustrowany opis walk listopadowych we Lwowie z 2 mapami, która rozeszła się w sporej liczbie egzemplarzy[2][4][5]. Tematyka historyczna był wyjątkiem w jego twórczości[2]. W głównej mierze był poetą tworzącym wiersze o podłożu tematyki uczuciowej i miłosnej oraz charakterze sentymentalnym, także z dozą dowcipu[2][6]. Wydał tomik poezji pt. Muszla i perła (wybór wierszy)[2][5][7]". Jego twórczość liryczna charakteryzowała się aspektami psychologicznymi i filozoficznymi[2]. Był także autorem słów piosenek[8]. Ponadto pisał felietony[2]. Jego publikacje ukazywały się w większości pism lwowskich[3]. W dziedzinie prozy napisał utwór pt. Rozmowy o miłości (1922)[2][5][7]. Od połowy 1921 współpracował z tygodnikiem satyryczno-politycznym „Szczutek”[9]. Tworzył także komedie[10]: jednoaktowe pt. Rozwód (1922, sztuka w trzech aktach, której współautorem był Marian Cudek-Cudnowski)[5]) i pt. Kabotyn (1922, mająca charakter groteski)[5][11] oraz trzyaktowa pt. Kto zostanie posłem (także o charakterze groteski, wystawiona w Teatrze Nowości we Lwowie w listopadzie 1922[2][12]). Ponadto tworzył farsy (Swatka w dwóch aktach z 1922, Kawalerskie mieszkanie w jednym akcie z 1923[5]), rewie i jednoaktówki[2]. W kwietniu 1920 objął redakcję lwowską pisma „Ilustrowany Przegląd Teatralny”, do tego czasu ukazującego się jako „Krakowski Przegląd Teatralny”)[13]. Wraz z Marianem Turskim wydał Album pamiątkowy miasta Lwowa z okazji „Targów Wschodnich” w 1921[5]. Jako delegat lwowski brał udział w zjeździe Związku Zawodowego Literatów Polskich na początku lutego 1922 w Warszawie[14][15]. Był także znany jako autor przekładów wierszy z języka francuskiego na polski[2]. 23 listopada 1922 oddział lwowski ZZLP zorganizował we Lwowie XXVIII wieczór liryki francuskiej, podczas którego jako artysta dramatyczny wygłaszał recytacje według przekładów własnych i Kazimierza Nałęcz-Rychłowskiego[16][17].
Nieuleczalnie chory wiosną 1922 zrezygnował z pracy w redakcji „Gazety Porannej”[3]. Ostatnie miesiące życia spędził na leczeniu w Brzuchowicach, gdzie zmarł 21 sierpnia 1923[2][3]. Jego pogrzeb odbył się we Lwowie[18]. Został pochowany na Cmentarzu Obrońców Lwowa[19].
Zgasł wczoraj talent młody, rokujący najpiękniejsze nadzieje – zmarł człowiek przedziwnej pogody ducha, nieskazitelnego charakteru, gołębiego serca. Nazwisko Jana Gelli, znane dobrze czytającej publiczności Lwowa, zrosło się niejako z życiem naszego miasta.
Jego żoną była Kazimiera z domu Szygowska (ur. 1890), a ich synem Aleksander (1922-2014, socjolog)[1][2][7].