W dzisiejszym świecie James Edward Keeler stał się bardzo istotnym tematem. Wywierając znaczący wpływ na różne aspekty społeczeństwa, James Edward Keeler przykuł uwagę wielu ekspertów i uczonych pragnących zrozumieć jego wpływ i implikacje. Od momentu powstania do chwili obecnej James Edward Keeler wywołał debaty, dyskusje i refleksje w różnych obszarach, w tym w polityce, ekonomii, kulturze i technologii. W tym artykule szczegółowo zbadamy zjawisko James Edward Keeler, analizując jego pochodzenie, obecny rozwój i możliwe przyszłe trendy.
![]() | |
Data i miejsce urodzenia | |
---|---|
Data i miejsce śmierci | |
Zawód, zajęcie |
astronom |
Odznaczenia | |
Medal Henry’ego Drapera |
Planetoida | Data odkrycia |
---|---|
(452) Hamiltonia | 6 grudnia 1899 |
(20958) A900 MA | 29 czerwca 1900 |
James Edward Keeler (ur. 10 września 1857 w La Salle, zm. 12 sierpnia 1900 w San Francisco) – amerykański astronom.
W latach 1877–1881 studiował na Uniwersytecie Johnsa Hopkinsa w Baltimore, a w latach 1883–1884 w Europie na Uniwersytecie w Heidelbergu i Berlinie.
W 1888 rozpoczął pracę w Obserwatorium Licka w Kalifornii, w 1891 przeniósł się do Allegheny Observatory na Uniwersytecie w Pittsburghu. W 1898 powrócił do Lick, ale zmarł dwa lata później, w wieku 44 lat.
7 stycznia 1888 jako pierwszy zaobserwował jedną z przerw pomiędzy pierścieniami Saturna, nazwał ją Przerwą Enckego na cześć innego badacza Saturna, Johanna Enckego. Inna z przerw, odkryta dzięki badaniom prowadzonym w ramach programu Voyager, została nazwana Przerwą Keelera.
W 1895 założył, wraz z Ellery Hale’m, „Astrophysical Journal”. W tym samym roku prowadzone przez niego obserwacje spektroskopowe pozwoliły potwierdzić hipotezę zakładającą, że pierścienie Saturna złożone są z dużej liczby małych obiektów.
Jego imieniem nazwano planetoidę (2261) Keeler[1], a także kratery na Marsie[2] i Księżycu[3].