Henry Herbert (4. hrabia Carnarvon)

W tym artykule szczegółowo zbadamy i przeanalizujemy Henry Herbert (4. hrabia Carnarvon). Od swoich początków po dzisiejsze znaczenie, temat ten stanowi podstawowy aspekt współczesnego społeczeństwa. Dzięki podejściu multidyscyplinarnemu zbadamy, jak Henry Herbert (4. hrabia Carnarvon) wpłynął na różne dziedziny, od ekonomii po kulturę, politykę i technologię. Podobnie zagłębimy się w implikacje, jakie Henry Herbert (4. hrabia Carnarvon) ma na codzienne życie ludzi, a także jego przyszłe prognozy. Poprzez krytyczną i refleksyjną analizę będziemy starali się zrozumieć złożoność i znaczenie Henry Herbert (4. hrabia Carnarvon) we współczesnym świecie, oferując kompleksową perspektywę, która zachęca do refleksji i debaty.

Lord Carnarvon

Henry Howard Molyneux Herbert, 4. hrabia Carnarvon (ur. 24 czerwca 1831 w Londynie, zm. 29 czerwca 1890 tamże) – brytyjski arystokrata i polityk, członek Partii Konserwatywnej, minister w rządach lorda Derby’ego, lorda Beaconsfielda i lorda Salisbury’ego.

Był najstarszym synem Henry’ego Herberta, 3. hrabiego Carnarvon, i Henrietty Anny Howard, córki lorda Henry’ego Howarda-Molyneux-Howarda. W latach 1833–1849 nosił tytuł grzecznościowy lorda Porchester. Tytuł parowski odziedziczył po śmierci ojca w 1849 r. Po osiągnięciu wymaganego prawem wieku zasiadł w Izbie Lordów. Wykształcenie odebrał w Eton College oraz w Christ Church na Uniwersytecie Oksfordzkim.

W latach 1858–1859 był podsekretarzem stanu w Ministerstwie Kolonii. W latach 1866–1867 stał na czele tego resortu. Przedstawił również projekt British North America Act, który przyznawał Kanadzie ograniczoną suwerenność. Zrezygnował w 1867 r., kiedy Benjamin Disraeli przedstawił projekt reformy wyborczej.

Carnarvon powrócił do rządu w 1874 r. Ponownie został ministrem kolonii. Postulował nadanie autonomii na wzór kanadyjskim Afryce Południowej, ale zrealizował tego zamierzenia. Zrezygnował w 1878 r. w proteście przeciwko rządowej polityce wschodniej. W latach 1885–1886 był Lordem Namiestnikiem Irlandii.

Zmarł w 1890 r. i został pochowany w zamku Highclare w hrabstwie Berkshire.

Rodzina

6 września 1861 r. w Opactwie Westminsterskim poślubił lady Evelyn Stanhope (3 listopada 183425 stycznia 1875), córkę George’a Stanhope'a, 6. hrabiego Chesterfield, i Anne Weld-Forester, córki 1. barona Forester of Willey Park. Henry i Evelyn mieli razem syna i trzy córki:

26 grudnia 1878 r. poślubił Elizabeth Catherine Howard (29 marca 18561 lutego 1929), córkę Henry’ego Howarda i Charlotte Long, córki Henry’ego Long. Henry i Elizabeth mieli razem dwóch synów:

Linki zewnętrzne