W tym artykule przyjrzymy się Gravlax pod różnymi kątami, aby zapewnić kompleksowe i wzbogacające spojrzenie na ten temat. Od jego powstania po dzisiejsze znaczenie, poprzez jego różnorodne zastosowania i zakres, zanurzymy się w głębokiej i szczegółowej analizie, która pozwoli czytelnikowi zrozumieć znaczenie i wpływ Gravlax w różnych kontekstach. Poprzez dowody naukowe, zeznania ekspertów i osobiste doświadczenia rzucimy światło na nieznane i fascynujące aspekty Gravlax, przyczyniając się w ten sposób do zrozumienia i docenienia tego podstawowego elementu naszego społeczeństwa.
Gravlax (lub w szw. gravad lax, duń. gravad laks, norw. gravlaks, fiń. graavilohi, est. graavilõhe, isl. graflax) – tradycyjne dla kuchni skandynawskich danie przyrządzane z surowego łososia peklowanego w soli z dodatkiem cukru i koperku.
Podawane jest najczęściej jako przekąska, krojone na plastry, z ziemniakami lub na chlebie, w towarzystwie specjalnego sosu hovmästarsås (gravlaxsås). Nazwa dania (dosłownie pogrzebany łosoś) wywodzi się ze średniowiecza, kiedy to rybacy solili łososie i zakopywali w piasku, w miejscu napływania fal morskich, by lekko sfermentowały. Obecnie nie stosuje się już fermentacji w procesie produkcyjnym. Ryby przyrządza się w marynacie, w ciągu kilku dni. Niekiedy jako gravlax oferuje się ryby wędzone, co jest nadużyciem nazwy.