W dzisiejszym świecie Grappling to temat, który przyciągnął uwagę i zainteresowanie szerokiego spektrum społeczeństwa. Niezależnie od tego, czy ze względu na swoje znaczenie w dziedzinie kultury, wpływ na gospodarkę światową czy wpływ na codzienne życie ludzi, Grappling stał się podstawowym aspektem do rozważenia w różnych obszarach. Ponieważ Grappling w dalszym ciągu zyskuje na znaczeniu na scenie globalnej, niezwykle istotne jest przeanalizowanie jego wpływu i zrozumienie jego znaczenia w bieżącym kontekście. W tym artykule zbadamy różne aspekty Grappling i sprawdzimy, jak kształtuje on obecny krajobraz w różnych aspektach społeczeństwa.
Grappling, walka na chwyty – rodzaj walki wręcz wykorzystujący techniki chwytów, tj. dźwignie, rzuty (obalenia), duszenia; zabronione są w niej uderzenia.
Słowo „grappling” (także „grapling”) to neologizm pochodzący z języka angielskiego (ang. „grapple” – złapać, chwytać). Często używany w Polsce termin „style chwytane” jest niezgodny z polską gramatyką[potrzebny przypis]. Potocznie określa się te style jako „chwyciarstwo”, jednakże termin ten, choć słowotwórczo poprawny, ma charakter ironiczno-żartobliwy[potrzebny przypis]. Osobę walczącą za pomocą chwytów określa się jako grapplera bądź chwytacza.
Nowoczesną formą walki na chwyty, otwartej dla przedstawicieli dowolnego stylu tego typu są zawody submission fighting. Przeciwieństwem walki na chwyty jest uderzanie (ang. striking). Poszczególne style walki na chwyty znacząco różnią się sposobem walki i wykorzystywanymi technikami. Najskuteczniejsze okazują się połączenia stylów, które się uzupełniają w poszczególnych strefach walki (np. judo w walce stojąc i brazylijskie jiu-jitsu w parterze).
Style oparte na chwytach to m.in.:
Style oparte na chwytach są wykorzystywane w większości konfrontacji międzystylowych (MMA i vale tudo), gdzie stanowią skuteczny środek przeciwko stylom opartym na uderzeniach (takich jak boks, kick-boxing czy karate).