Obecnie Diego Nargiso jest w centrum uwagi wielu osób. Jego znaczenie w różnych aspektach znacznie wzrosło, wywołując debaty, badania i liczne opinie na ten temat. Temat ten cieszy się dużym zainteresowaniem ogółu społeczeństwa, ponieważ w jakiś sposób wpływa na codzienne życie ludzi. W tym artykule przyjrzymy się różnym perspektywom na Diego Nargiso, jego ewolucji w czasie i jego wpływowi w różnych obszarach. Podobnie przeanalizujemy, w jaki sposób Diego Nargiso zyskuje dziś na znaczeniu i jakie są konsekwencje jego znaczenia w różnych obszarach.
Państwo | |
---|---|
Data i miejsce urodzenia |
15 marca 1970 |
Wzrost |
188 cm |
Gra |
leworęczna |
Status profesjonalny |
1987 |
Zakończenie kariery |
2001 |
Gra pojedyncza | |
Wygrane turnieje |
0 |
Najwyżej w rankingu |
67 (10 października 1988) |
Australian Open |
2R (1996) |
Roland Garros |
2R (1992) |
Wimbledon |
3R (1988) |
US Open |
3R (1988) |
Gra podwójna | |
Wygrane turnieje |
5 |
Najwyżej w rankingu |
25 (5 marca 1990) |
Australian Open |
2R (1993) |
Roland Garros |
3R (1989) |
Wimbledon |
2R (1989, 1990, 1992, 1995, 1996, 2000) |
US Open |
QF (1993) |
Diego Nargiso (ur. 15 marca 1970 w Neapolu) – włoski tenisista, reprezentant w Pucharze Davisa, olimpijczyk.
Grając w kategorii juniorów Nargiso odniósł dwa triumfy w zawodach wielkoszlemowych. Najpierw, jako pierwszy Włoch, wygrał młodzieżową edycję Wimbledonu 1987 w grze pojedynczej, a następnie odniósł zwycięstwo w grze podwójnej, wspólnie z Goranem Ivaniševiciem, podczas US Open 1987. Tego samego roku Nargiso osiągnął również finał Wimbledonu w deblu w parze z Eugenio Rossim.
Jako zawodowiec Włoch zaczął startować w 1987 roku, a kontynuował swoją karierę do 2001 roku. W grze pojedynczej doszedł do dwóch finałów turniejów rangi ATP World Tour, natomiast w grze podwójnej triumfował w pięciu imprezach tego cyklu oraz uczestniczył w piętnastu finałach.
W Pucharze Davisa zadebiutował w lutym 1988 roku przeciwko Izraelowi w 1 rundzie grupy światowej, stając się najmłodszym reprezentantem swojego kraju w zawodach. Ostatni występ Nargiso w Pucharze Davisa miał miejsce w lipcu 2000 roku podczas rywalizacji z Belgią w 1 rundzie grupy światowej. Łącznie w reprezentacji zagrał w 7 pojedynkach singlowych, z których 5 wygrał oraz w 25 spotkaniach deblowych, z których 13 zwyciężył.
Nargiso 3 razy zagrał na igrzyskach olimpijskich, w Seulu (1988), Barcelonie (1992) i Atlancie (1996). W Seulu osiągnął 2 rundę gry pojedynczej, a w deblu odpadł w 1 rundzie. W Barcelonie i Atlancie startował wyłącznie w grze podwójnej, dochodząc do 2 rundy w Atlancie i ponosząc porażkę w 1 rundzie w Barcelonie.
W rankingu gry pojedynczej Nargiso najwyżej był na 67. miejscu (10 października 1988), a w klasyfikacji gry podwójnej na 25. pozycji (5 marca 1990).
|
|
Końcowy wynik | Nr | Data | Turniej | Nawierzchnia | Przeciwnik | Wynik finału |
Finalista | 1. | 19 września 1993 | Bordeaux | Twarda | ![]() |
5:7, 2:6 |
Finalista | 2. | 1 października 2000 | Palermo | Ceglana | ![]() |
6:7(14), 1:6 |
|
|
Końcowy wynik | Nr | Data | Turniej | Nawierzchnia | Partner | Przeciwnicy w finale | Wynik finału |
Finalista | 1. | 14 lutego 1988 | Rotterdam | Dywanowa (hala) | ![]() |
![]() ![]() |
6:7, 6:7 |
Finalista | 2. | 17 kwietnia 1988 | Nicea | Ceglana | ![]() |
![]() ![]() |
6:4, 3:6, 4:6 |
Finalista | 3. | 31 lipca 1988 | Bordeaux | Ceglana | ![]() |
![]() ![]() |
1:6, 4:6 |
Finalista | 4. | 30 kwietnia 1989 | Monte Carlo | Ceglana | ![]() |
![]() ![]() |
6:1, 4:6, 2:6 |
Finalista | 5. | 1 października 1989 | Palermo | Ceglana | ![]() |
![]() ![]() |
2:6, 7:6, 4:6 |
Zwycięzca | 1. | 12 lutego 1990 | Mediolan | Dywanowa (hala) | ![]() |
![]() ![]() |
6:4, 6:4 |
Finalista | 6. | 4 marca 1990 | Rotterdam | Dywanowa (hala) | ![]() |
![]() ![]() |
3:6, 6:7 |
Zwycięzca | 2. | 14 kwietnia 1991 | Barcelona | Ceglana | ![]() |
![]() ![]() |
3:6, 7:6, 6:4 |
Finalista | 7. | 25 sierpnia 1991 | Long Island | Twarda | ![]() |
![]() ![]() |
6:0, 4:6, 6:7 |
Finalista | 8. | 14 czerwca 1992 | Londyn | Trawiasta | ![]() |
![]() ![]() |
4:6, 6:7 |
Zwycięzca | 3. | 17 stycznia 1993 | Dżakarta | Twarda | ![]() |
![]() ![]() |
7:6, 6:7, 6:3 |
Finalista | 9. | 12 czerwca 1994 | Rosmalen | Trawiasta | ![]() |
![]() ![]() |
3:6, 6:1, 6:7 |
Finalista | 10. | 18 września 1994 | Bordeaux | Twarda | ![]() |
![]() ![]() |
2:6, 6:2, 5:7 |
Finalista | 11. | 5 marca 1995 | Meksyk | Ceglana | ![]() |
![]() ![]() |
5:7, 3:6 |
Finalista | 12. | 9 kwietnia 1995 | Estoril | Ceglana | ![]() |
![]() ![]() |
7:5, 5:7, 2:6 |
Finalista | 13. | 5 maja 1996 | Monachium | Ceglana | ![]() |
![]() ![]() |
6:4, 6:7, 4:6 |
Zwycięzca | 4. | 29 marca 1998 | Casablanca | Ceglana | ![]() |
![]() ![]() |
6:4, 7:6 |
Zwycięzca | 5. | 7 maja 2000 | Majorka | Ceglana | ![]() |
![]() ![]() |
7:6(2), 7:6(3) |
Finalista | 14. | 28 maja 2000 | Sankt Pölten | Ceglana | ![]() |
![]() ![]() |
6:7(10), 7:6(2), 4:6 |
Finalista | 15. | 16 lipca 2000 | Båstad | Ceglana | ![]() |
![]() ![]() |
6:4, 2:6, 3:6 |