W dzisiejszym świecie Autotrofizm jest tematem o dużym znaczeniu i zainteresowaniu szerokiego spektrum ludzi. Zarówno w sferze zawodowej, jak i osobistej, Autotrofizm wywołał debaty, dyskusje i głębokie refleksje na temat jego wpływu na społeczeństwo. Wraz z postępem technologii i globalizacji Autotrofizm stał się centralnym punktem dyskusji w różnych dziedzinach, od ekonomii po politykę, kulturę i psychologię. W tym artykule zbadamy różne aspekty Autotrofizm i jego wpływ na nasze życie, a także przyszłe konsekwencje, jakie może mieć.
Autotrofizm[1], samożywność[1] (gr. autós ‘sam’[2], trophikós ‘odżywczy’[3]) – jeden z dwóch podstawowych (obok heterotrofizmu) sposobów odżywiania się organizmów[4]. Autotrofy (organizmy samożywne) samodzielnie przeprowadzają biosyntezę złożonych związków organicznych (węglowodanów, tłuszczów, białek)[5][6][7] z prostych nieorganicznych związków węgla (dwutlenek węgla[5][6][7], węglany[6]), azotu (azotany, sole amonowe)[7] oraz wody[5], wykorzystując do tego celu energię świetlną[5][6][7] uzyskiwaną w procesie fotosyntezy[5] lub energię chemiczną[5][6][7] uzyskiwaną z utleniania prostych związków nieorganicznych[5].
Ze względu na rodzaj wykorzystywanej energii autotrofy dzielimy na[5]:
U zielenic z rodzaju Scenedesmus występują obie te formy odżywiania (chemoautotrofia pojawia się w przypadku braku światła)[5].