W dzisiejszym świecie Anna Mahler to temat, który przykuł uwagę wielu osób z różnych dziedzin. Niezależnie od tego, czy ze względu na swoje znaczenie w społeczeństwie, wpływ na historię czy wpływ na kulturę popularną, Anna Mahler okazał się fundamentalnym elementem w życiu wielu ludzi. W tym artykule przyjrzymy się różnym aspektom związanym z Anna Mahler, od jego początków po dzisiejszy wpływ. Zagłębimy się w jego znaczenie w różnych kontekstach, przeanalizujemy jego implikacje w różnych aspektach życia codziennego i zbadamy jego ciągłą ewolucję w czasie. Krótko mówiąc, Anna Mahler to fascynujący temat, który zasługuje na dogłębne zbadanie, aby zrozumieć jego prawdziwe znaczenie w dzisiejszym świecie.
![]() Portret Anny Mahler z ok. 1921 autorstwa Broncia Koller-Pinell | |
Data i miejsce urodzenia |
15 czerwca 1904 |
---|---|
Data i miejsce śmierci |
3 czerwca 1988 |
Zawód, zajęcie |
rzeźbiarka |
Anna Justine Mahler (ur. 15 czerwca 1904 w Wiedniu, zm. 3 czerwca 1988 w Hampstead) – austriacka rzeźbiarka.
Anna Mahler była córką kompozytora Gustava Mahlera i jego żony Almy z domu Schindler[1]. Gdy miała 2 lata na szkarlatynę zmarła jej starsza siostra Maria Mahler (1902- 1907), a jako sześciolatka przeżyła śmierć ojca[1].
Pięciokrotnie wychodziła za mąż[1]. Po raz pierwszy jako 16 latka za młodego dyrygenta, Ruperta Kollera (1896-1976) 2 listopada 1920 roku[2]. Małżeństwo trwało kilka miesięcy. Niedługo potem Anna przeprowadziła się do Berlina, aby studiować sztukę. Tam 15 stycznia 1924 roku wyszła za mąż za kompozytora Ernsta Křenka, ale już w listopadzie 1924 roku opuściła go z powodu jego romansu ze skrzypaczką Almą Moodie[2]. W 1929 roku wyszła za mąż za wydawcę Paula Zsolnaya i miała z nim córkę Almę (1930- 2010)[3]. Para rozwiodła się w 1934 roku[3]. W kwietniu 1939 roku uciekając przed nazistami zamieszkała w Hampstead w Londynie[4]. 3 marca 1943 roku wyszła za mąż za dyrygenta Anatola Fistoulari, z którym miała kolejną córkę, Marinę (1943-)[5]. Małżeństwo trwało do 1956 roku[5]. W 1970 roku poślubiła swojego piątego męża, Albrechta Josepha (1901-1991) reżysera i autora scenariuszy, byłego sekretarza Franza Werfela (męża jej matki Almy)[6].
Po wojnie wyjechała do Kalifornii i mieszkała tam przez kilka lat[7]. Uczyła w UCLA i USC[4]. Po śmierci matki w 1964 roku Anna wróciła do Londynu na pewien czas, zanim ostatecznie zdecydowała się w 1969 roku zamieszkać w Spoleto we Włoszech. Zmarła w 1988 roku w Hampstead, podczas odwiedzin u córki Mariny[8]. Została pochowana na cmentarzu Highgate[9].
W latach dwudziestych XX wieku studiowała sztukę i malarstwo w Berlinie, Rzymie i Paryżu[10]. Gdy miała 26 lat odkryła, że pragnie zostać rzeźbiarką. Była uczennicą Fritza Wotruba[10]. W 1937 roku otrzymała nagrodę Grand Prix w Paryżu. Oprócz rzeźb w kamieniu, Anna Mahler tworzyła w brązie głowy wielu znanych muzyków XX wieku, m.in. Arnolda Schönberga, Albana Berga, Artura Schnabela, Otto Klemperera, Bruno Waltera, Rudolfa Serkina i Eileen Joyce[7].
W Spoleto we Włoszech działa Stowarzyszenie im. Anny Mahler[4]. W 2010 roku założyło ono Mahler & LeWitt Studios, gdzie młodzi artyści (malarze, rzeźbiarze, filmowcy, pisarze) mogą zamieszkać, studiować i organizować wystawy[11].