W dzisiejszym świecie Aleksandr Jeżewski to powracający motyw, który przykuł uwagę milionów ludzi na całym świecie. Niezależnie od tego, czy ze względu na swój wpływ na społeczeństwo, znaczenie w kulturze popularnej czy wpływ na polu zawodowym, Aleksandr Jeżewski stał się stałym punktem dyskusji. Od swoich początków do dnia dzisiejszego Aleksandr Jeżewski odcisnął swoje piętno na różnych aspektach codziennego życia, generując sprzeczne opinie i pełne pasji debaty. W tym artykule dokładnie zbadamy zjawisko Aleksandr Jeżewski i przeanalizujemy jego najważniejsze aspekty, starając się zrozumieć jego znaczenie i możliwe konsekwencje dla przyszłości.
![]() Aleksandr Jeżewski w 2014 | |
Data i miejsce urodzenia |
3 listopada 1915 |
---|---|
Data śmierci | |
Minister budowy traktorów i maszyn rolniczych ZSRR | |
Okres |
od 10 października 1980 |
Przynależność polityczna | |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |
Aleksandr Aleksandrowicz Jeżewski (ros. Александр Александрович Ежевский, ur. 21 października?/3 listopada 1915 w Tułunie w guberni irkuckiej, zm. 15 stycznia 2017[1]) – radziecki polityk, minister budowy traktorów i maszyn rolniczych ZSRR (1980-1988), Bohater Pracy Socjalistycznej (1985).
W 1939 ukończył Irkucki Instytut Rolniczy i został na nim pracownikiem naukowym, w latach 1943-1945 główny inżynier irkuckiego zakładu remontu samochodów, od 1945 w WKP(b). Od 1945 główny inżynier, 1947-1951 dyrektor irkuckiego zakładu montażu samochodów, 1951-1953 dyrektor Ałtajskiej Fabryki Traktorów, 1953-1954 dyrektor przedsiębiorstwa budowy maszyn rolniczych. Od kwietnia 1954 do lipca 1955 zastępca ministra budowy samochodów, traktorów i maszyn rolniczych ZSRR, 1955-1956 zastępca ministra, a od 1956 do maja 1957 I zastępca ministra budowy traktorów i maszyn rolniczych ZSRR. 1957-1962 w Państwowym Komitecie Planowania (Gosplanie) ZSRR, gdzie był zastępcą szefa i szefem wydziału, od 26 grudnia 1962 do 5 lipca 1978 przewodniczący Wszechzwiązkowego Zjednoczenia Rady Ministrów ZSRR "Sojuzsielchoztiechnika". Od 5 lipca 1978 do 10 października 1980 przewodniczący Państwowego Komitetu ZSRR ds. Zabezpieczenia Aprowizacyjno-Technicznego Gospodarki Rolnej, od 10 października 1980 do 19 października 1988 minister budowy traktorów i maszyn rolniczych ZSRR/minister budowy maszyn rolniczych i traktorów ZSRR, następnie na emeryturze. Od 8 kwietnia 1966 do 30 marca 1971 zastępca członka, a od 9 kwietnia 1971 do 25 kwietnia 1989 członek KC KPZR. 1966-1989 deputowany do Rady Najwyższej ZSRR od 7 do 11 kadencji.
I medale.