Znaczenie Abraham Morewski w dzisiejszym społeczeństwie jest niezaprzeczalne. Niezależnie od tego, czy jest to wybitna postać w określonej dziedzinie, temat dyskusji w różnych kontekstach, czy też data pamiątkowa, Abraham Morewski odgrywa fundamentalną rolę w życiu ludzi. Jego wpływ rozciąga się od polityki po rozrywkę, a jego znaczenie znajduje odzwierciedlenie w uwadze, jaką poświęca mu media i ogólnie społeczeństwo. W tym artykule zbadamy wpływ Abraham Morewski na różne aspekty życia codziennego i przeanalizujemy jego znaczenie w obecnym kontekście.
![]() Abraham Morewski w karykaturze Feliksa Frydmana | |
Data i miejsce urodzenia |
18 marca 1886 |
---|---|
Data i miejsce śmierci |
3 października 1964 |
Zawód |
aktor, reżyser |
Odznaczenia | |
![]() |
Abraham Morewski, pierwotnie Menakier[1] (jid. אברהם מאָרעווסקי; ur. 18 marca 1886 w Wilnie, zm. 3 października 1964 w Warszawie) – polski aktor, reżyser, pisarz, tłumacz i działacz kulturalny żydowskiego pochodzenia.
Urodził się w Wilnie w rodzinie żydowskiej jako syn Beniamina Menakiera. Ukończył studia aktorskie w szkole dramatycznej Aleksieja Siergiejewicza Suworina. Swą karierę aktorską rozpoczął występami w objazdowych teatrach. Na początku XX wieku grał w teatrach rosyjskich, m.in. w Petersburgu. W 1918 powrócił do Wilna, gdzie został aktorem tamtejszego teatru żydowskiego. W okresie międzywojennym występował w teatrach warszawskich. W tym czasie grywał również w filmach niemieckich. W 1937 wystąpił w ekranizacji Dybuka zbierając pochlebne recenzje. Podczas II wojny światowej uciekł do Związku Radzieckiego i przebywał na terenie republik środkowoazjatyckich. W 1956 w wyniku ostatniej masowej fali przymusowych wysiedleń Polaków osiadł w Warszawie. W tym samym roku zaangażował się do Państwowego Teatru Żydowskiego. Opublikował cztery tomu pamiętników Tam i z powrotem.
Został odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski.
Był dwukrotnie żonaty; jego pierwszą żoną była Anna, a drugą warszawska pianistka Maria z domu Lencner (1899–1968)[2].
Pochowany jest w alei głównej cmentarza żydowskiego przy ulicy Okopowej w Warszawie (kwatera 64, rząd 1)[3][4]. Jego nagrobek jest autorstwa Stanisława Kulona.