Dziś wkraczamy w fascynujący świat, który daje nam możliwość eksploracji i odkrywania 23P/Brorsen-Metcalf z zupełnie nowej perspektywy. 23P/Brorsen-Metcalf to temat, który przykuł uwagę milionów ludzi na całym świecie, czy to ze względu na jego znaczenie historyczne, kulturowe czy naukowe. W tym artykule zagłębimy się w 23P/Brorsen-Metcalf, badając jego pochodzenie, wpływ na dzisiejsze społeczeństwo i możliwe implikacje na przyszłość. Dołącz do nas w tej podróży pełnej odkryć i nauki, podczas której będziemy odkrywać tajemnice i cuda, jakie przygotował dla nas 23P/Brorsen-Metcalf.
![]() | |
Odkrywca | |
---|---|
Data odkrycia |
20 lipca 1847 |
Elementy orbity | |
Półoś wielka |
17,0692 au |
Mimośród |
0,9720 |
Peryhelium |
0,4788 au |
Aphelium |
33,6597 au |
Okres orbitalny |
70,52 lat |
Nachylenie orbity względem ekliptyki |
19,3339° |
Długość węzła wstępującego |
311,5855° |
Argument peryhelium |
129,6107° |
Moment przejścia przez peryhelium |
11 września 1989 (ostatnie); |
Charakterystyka fizyczna jądra | |
Średnica |
kilka-kilkanaście km |
23P/Brorsen-Metcalf – kometa okresowa, należąca do grupy komet typu Halleya.
Kometę tę odkrył astronom Theodor Brorsen 20 lipca 1847 roku w obserwatorium w Altona w Hamburgu (Niemcy).
21 sierpnia 1919 roku ponownie odkrył ją Joel Hastings Metcalf, stwierdzając, że jest ona kometą okresową. Miała ona wówczas jasność obserwowaną 8 magnitudo.
W nazwie znajdują się zatem dwa nazwiska odkrywców.
Orbita komety 23P/Brorsen-Metcalf ma kształt bardzo wydłużonej elipsy o mimośrodzie 0,97. Jej peryhelium znajduje się w odległości 0,478 j.a., aphelium zaś 33,65 j.a. od Słońca. Jej okres obiegu wokół Słońca wynosi ponad 70,5 roku, nachylenie do ekliptyki to wartość 19,33˚.
Jądro tej komety ma wielkość kilka lub kilkanaście km.